อันที่จริงอาหารฝรั่งนี่ต้องยอมรับว่านอกจากไม่ต้อง
กับรสนิยมแล้ว ยังไม่ประสีประสาอีกต่างหาก แปลว่า
ทำไม่เป็นนั่นแหละครับ ตรงตัวที่สุด แต่ก็อยากกิน
บ้างเป็นบางอารมณ์ เวลาคิดไม่ออกว่าจะกินอะไร
ทำกับข้าวทุกวันย่อมตันเป็นธรรมดา
มีอยู่วันหนึ่งเดินซูเปอร์มาร์เก็ตแล้ว หยิบเนื้อที่
เขาแล่ไว้เป้นชิ้นๆ 4 ชิ้นในหนึ่งแพ็ค กลับมาถึงบ้าน
แล้วถึงได้รู้ว่าราคาตกชิ้นละ 70 บาท โห อะไรจะ
ขนาดนั้น
เอาเนื้อมาล้างๆแล้วใส่สเต๊กซอส ยี่ห้อ A1 ลงไปขยำ
กับเกลือ แม็กกี้ ซอสหอยนางรมสูตรกระเทียมริดหน่อย
โรสแมรี่อีกหน่อย พริกไทยอีกไม่หน่อย หมักทิ้งข้ามวัน
ไว้ในตู้เย็น
กลับมาถึงบ้านอีกวันก็เอาออกมาลงกระทะ ทาน้ำมัน
มะกอกก้นกะทะ ไฟอ่อนๆ แล้วเรียงเนื้อ ฝาหม้อปิด
คะเนความร้อนซึมเข้าข้างในชิ้นเนื้อก็เร่งไฟเพิ่มความ
หอมให้ด้านนอก ไม่ต้องรอถึงกับไหม้นะครับ กลับเนื้อ
เร่งไฟอีก แป๊บเดียวก็เอาขึ้นมาใส่จาน
ในกระทะก็หยอดน้ำลงไปนิดๆ ใส่แครอทลงไปผัด
คลุกเคล้า อ้อ ใส่มันฝรั่งต้มสุกลงไปด้วย เสร็จแล้วก็ใส่จาน
ไปสรรค์จะกินกันคนละทีสองที จะว่าไปก็อร่อยดีเหมือนกัน
สำหรับอาหารจานคิดไม่ออก
วันนี้ก็เหมือนเดิม แต่เนื้อเป็นชิ้นเล็กๆพอคำ หมักไว้
เมื่อวันก่อน เพิ่มมิรินกับออริกาโน่ ตัดซอสหอยนางรม
ว่าจะใช้กระทะเหมือนเดิม แต่เที่ยวนี้ขอเป็นโอยาโกะด้ง
เนื้อแทน โดยเตรียมกระหล่ำไว้ผัดหลังเนื้อสุก แล้วใช้น้ำซุป
+ โชยุ ทำไข่เหลวโรยหน้า
ท่าทางจะอร่อย
แกล้มกับสะเดาลวก เขาจะว่าเราไร้รสนิยมไหมเนี่ยedit @ 2006/01/20 18:17:47



