คิดๆอยู่หลายครั้งว่าอยากจะทำกิมจิ โดยพื้นฐาน
แล้วมันก็คือผักดองนั่นแหละ อาจจะมีความ
แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศแต่ละภูมิภาค
สูตรไม่เหมือนกัน

เคยทดลองดองผักบุ้งเมื่อสักสิบปีก่อน อาศัย
ครูพักลักจำ ดองสามสี่ที ไม่ได้เรื่องเลยสักที
จึงเลิกราไป

เมื่อห้าหกปีก่อน มะม่วงสองต้นที่บ้านลูกดกมาก
ทั้งสองต้น พิมเสนมัน และ แก้วลืมดง ถ้าไม่แก่จัด
จะเปรี้ยวสะเด็ด แก่จัดก็มันอร่อย เลยแก่จัดเป็น
สุกเเหลืองไม่อร่อยอีก

ปัญหาคือ ใครจะไปตรัสรู้ได้ว่าแค่ไหนมันถึงแก่จัด
มันอร่อยพอดี รอให้ผิวนอกนวลมียาง โอ้ย ไม่มีเวลา
คอยสังเกตขนาดนั้น จึงคิดทำม่วงดอง แบบไม่มี
ตัวช่วย ดองน้ำเกลือล้วนๆ ไม่ใช้น้ำปูนใส และไม่มี
การชั่งตวงวัด ผลที่ออกมาครั้งแรก

เค็มปี๋ เลยเพ่

หลายๆครั้งถัดมา ส่วนใหญ่ใช้ได้ ดองน้ำเกลือใส่
กล่องปิดฝามิดชิดประมาณ 1 เดือน ได้มะม่วงดอง
เอามาปอกเปลือก หั่นเป็นชิ้น ใส่น้ำเชื่อมผสมน้ำผึ้ง
หมักในตู้เย็น สักวันหนึ่งก็แลายเป็นมะม่วงแช่อิ่ม
อย่างอร่อยได้

หลายวันก่อนทดลองทำโอยกิมจิแบบพื้นๆ อาศัย
จากเคยอ่านผ่านๆมา เริ่มจากแตงกวาญี่ปุ่น

ครั้งแรกหั่นเป็นชิ้น ขยำกับเกลือ ทิ้งไว้สักชั่วโมงมั้ง
แล้วก็เริ่มทำน้ำเหลือดอง ใส่น้ำตาลทรายลง
ไปหน่อย กับน้ำส้มสายชู สูตรเขาว่าให้ใช้
น้ำส้มหมัก เราไม่มีก็ชั่งมัน ทั้งไว้วันหนึ่ง
ได้แตงกวาดองเค็มปี๋มากินเล่น

ครั้งสองลองพลิกแพลงใหม่ คราวนี้เอา
หัวไชเท้ามาทำแทน ลดเกลือ เพิ่มน้ำตาล
และน้ำส้ม เหยาะโชยุลงไปอีกหน่อย(ไม่รู้ไป
จำสูตรไหนมา) วันหนึ่งผ่านไป ได้ผลเกือบดี
ขาดเค็มไปหน่อย น้ำส้มแรงไปนิด

ล่าสุดเมื่อวาน แตงกวาญี่ปุ่นเหมือนเดิม
คราวนี้ ลองวิธีที่มีคนบอก โรยเกลือลงบน
เขียง ไถแตงกวาหมุนบนเขียงให้เกลือติดฝัง
ผิวนอกจนทั่วๆ ทิ้งไว้คืนหนึ่ง เช้ามา อ้าว

เหี่ยวเชียววุ้ย

ผสมน้ำเกลือ กะว่าเที่ยวนี้น่าจะพอดี ใส่น้ำตาลทราย
นิดหน่อย กับน้ำส้มน้อยลง ใส่โชยุลงไปด้วย
โอ้ย เทแรงไปนิด มากเกินไปอีกแล้ว น้ำดำเชียว
ปิดฝากล่องอย่างดีทิ้งไว้ ตกเย็นลองเอาออกมาหั่นป็นชิ้น

ชิมดู..อืม