ไม่เคยมีความรู้เรื่องใบ Thyme มาก่อนนอกจาก
รู้นิดๆเพียงว่ามันคือเครื่องเทศชนิดหนึ่งของฝรั่ง
เพื่อนที่ทำไก่ย่างอินเดีย บอกว่าเขาใช้มันเป็นส่วน
หนึ่งในการหมักไก่ด้วย และเคยได้ยินอยู่ในเพลง
Scarborough Fair ของไซมอน ดับ การ์ฟุงเก้น

ท่อนเนียะ "Parsley, sage, rosemary and thyme"

(สมัยเด็กๆ คิดแต่ว่าเป็น Time มารู้ว่าไม่ใช่ก็ตอนโต
แล้ว ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ เพราะท่อนนี้ ฝรั่งเขาก็ยัง
หาความหมายที่ลงตัวของมันไม่ได้แน่นอน มีกันอยู่
หลายทฤษฎี ที่ว่ามันกลายมาจาก time ก็มีด้วย)

ซื้อไว้ที่บ้านกระปุกหนึ่งสักสองอาทิตย์ได้ คิด
ว่าเอาไว้สร้างสรรค์กับข้าว แต่ไม่ได้คิดอะไรล่วง
หน้าไว้ก่อนนอกจากการหมักเนื้อย่างอะไรทำนองนั้น
...ของมันไม่รู้นี่ครับ

อาจจะเป็นเรื่องบังเอิญที่วันนี้จ่ายกับข้าว แล้วเห็น
เนื้อสไลด์สีมันน่ากินดี ก็เลยซื้อมา คิดว่าจะเอามา
ผัดเผ็ด เดินวนรอบชั้นขายผัก แล้วตัดสินใจ เอาเห็ด
เออริงจิมาแทนผักอย่างอื่น

กลับมาถึงบ้านก็ตั้งกระทะใส่น้ำมัน เอาพริกแกงเหลือง
ลงผัด ใส่กระปิอย่างดีลงไปหน่อย ... ตอนนั้นนึกถึง
ใบทาย์มขึ้นมาก็เลยจัดการเปิดขวดฉีกกระดาษปิดฝา
ออก แล้วเหยาะๆลงไปผัดกับพริกแกง

กระบวนการที่เหลือก็เหมือนปรกติ เอาเนื้อลงผัด
เหยาะน้ำปลา พอสุกใส่เห็ด ตามด้วยพริกชี้ฟ้า
ปรุงน้ำตาลหน่อย โรยใบมะกรูด ตบท้ายด้วย
โหระพา



พอข้าวสุก ตักข้าวใ่้่ส่ชาม ตักผัดพริกแกงราดมาเลย
ก็ยังไม่เอะำใจอะไร

ตอนตักใส่ปากคำแรกนี่สิ...ไม่น่าเชื่อกลิ่นใบ Thyme
ช่วยให้มันหอมผิดไปจากที่เคยผัดพริกแกงปรกติ
หอมเข้ากัน และอร่อยอีกด้วย

คิดถึงไอ้น้ามขึ้นมาทันใด กับข้าวรสจัดแบบนี้มันชอบ
อยากจะเหลือไว้ให้ แต่ถ้าพรุ่งนี้เย็นมันไม่กลับ

ก็อด...