ปรากฏการณ์วรรณกรรมดิจิตอล
บ้านเราเรียกโทรศัพท์เคลื่อนที่หรือโมบายล์ โฟนได้อย่างน่ารักแบบไทยๆว่า “โทรศัพท์มือถือ” หรือบางทีหดสั้นลงมาเหลือแค่ “มือถือ” เพราะฉะนั้น โมบายล์ โฟน โนเวล นี่ถ้าจะเรียกนิยายมือถือก็คงอนุโลมกันได้
มันคือ นิยาย ที่เขียนขึ้นแล้วให้ดาวน์โหลดกันไปอ่านบนโทรศัพท์มือถือนั่นเอง
ตอนนี้เป็นปราฏการณ์อย่างหนึ่งในญี่ปุ่นที่กลายเป็นแสค่อนข้างแรงไปแล้ว เริ่มมีขายกันอย่างเป็นล่ำเป็นสัน ความยาวอยู่ที่ประมาณ 200-500 หน้า หน้าละประมาณ 500 ตัวอักษรญี่ปุ่น เรื่องที่ขายดีติดอันดับนั้นยอดขายปาเข้าไปเป็นล้านก็อปปี้ ราคาเรื่องหนึ่งตกประมาณ 360 บาท ลองคูณเข้าไปสิครับ เห็นตัวเลขแล้วอยากเขียนนิยายเป็นภาษาญี่ปุ่นไปวัดดวงกับเขาบ้างไหม
ว่ากันว่านิยายมือถือในญี่ปุ่นเรื่องแรกเริ่มต้นเมื่อราวๆห้าปีที่แล้วโดยนักเขียนชื่อ “โยชิ” ให้ดาวน์โหลดผ่านเว็บไซต์บริการดาวน์โหลดริงโทน เป็นเรื่องรักแรกพบของ “อายุ” เ ด็กสาววัยสิบเจ็ด ที่กินใจคนอ่านนิยายมือถือตอนนั้นจำนวนมากจนเรื่องนี้กลายมาเป็นนิยายตีพิมพ ์จำหน่ายติดอันดับขายดีในเวลาต่อมา และมีคนนำเอาไปสร้างเป็นภาพยนตร์ด้วย
แต่นิยายมือถือมากลายเป็นกระแสเมื่อราว สองปีก่อน เมื่อเด็กสาววัยรุ่นระดับมัธยมซึ่งไม่มีประสบการณ์ในการเขียนเรื่องตีพิมพ์จ ำน่ายมาก่อน โพสต์นิยายที่เขียนกันขึ้นผ่านเว็บไซต์ชุมชนที่เป็นแหล่งรวมของคนรุ่นราวครา วเดียวกัน (อาจจะเปรียบได้กับเว็บเด็กดีในบ้านเรา) ให้คนอยากอ่านดาวน์โหลดไปอ่านผ่านโทรศัพท์มือถือ
เมื่อกระแสมาแล้วมีคนจับมันได้ จึงกลายเป็นปรากฏการณ์ใหม่ขึ้นมา มีคนโดดเข้ามาทำธุรกิจนิยายมือถือกันหลายเจ้า เจ้าหลักอย่าง เมจิก ไลบรารี พลัส ปัจจุบันป้อนนิยายมือถือใหม่สู่ตลาดเดือนละสิบเรื่องโดยเฉลี่ย นิยายมือถือในญี่ปุ่นปัจจุบันมีทั้งที่ขาย หรือ ให้อ่านฟรี บนทรศัพท์มือถือ รูปแบบการอ่านก็เหมือกับการเข้าเว็บด้วยโทรศัพท์มือถือพลิกอ่านกันไปได้ทีละ หน้า
ตลาดนิยายมือถือหลักนั้นเป็นตลาดวัยรุ่ นไปจนถึงวัยยี่สิบต้นๆ คนเขียนส่วนใหญ่ก็อยู่ในกลุ่มเดียวกันหนักไปทางสาวๆเสียด้วย นิยายที่ออกมาโดยมากจึงเป็นนิยายรัก หรือ โรมานซ์ แต่ก็มีแนวอื่นที่นิยมกันอย่างเช่น ไซ-ไฟ ,แฟนตาซี หรือ เรื่องสยองขวัญ
โดยวิถีชีวิตของเด็กรุ่นใหม่ในญี่ปุ่นน ั้น ดูเหมือนจะไม่เป็นเรื่องแปลกนักที่เนื้อหาอย่างนิยายมือถือจะเป็นปรากฏกการณ ์ฮิตติดตลาดขึ้นมาได้ ใครพอมีประสบการณ์ในญี่ปุ่นก็จะพอรู้สึกสัมผัสได้ ไม่เพียงแต่การใช้ติดต่อสื่อสารพูดคุยเท่านั้น วัยรุ่นญี่ปุ่นยังถนัดในการพิมพ์ข้อความบนโทรศัพท์มือถือที่ใช้หัวนิ้วโป้งก ดๆ ชนิดว่าเอาไปแข่งกับพวกพิมพ์ด้วยแป้นพิมพ์ดีดยังสามารถเอาชนะได้
นักเขียนนิยายมือถือหญิงวัยยี่สิบกว่าที่ใช้นามปากกาว่า “ชาโค” ปั่นนิยายมือถือออกมาแล้วทั้งหมด 5 เ รื่องในรอบสิบสี่เดือนที่ผ่านมา มืออาชีพที่ว่าเจ๋งยังต้อมยอมแพ้ หนึ่งในห้าเรื่องนั้นทำยอดขายไปกว่าหนึ่งล้านก็อปปี้ เธอเขียนนิยายด้วยการกดหัวนิ้วโป้งลงบนโทรศัพท์มือถือเป็นส่วนใหญ่เพราะถนัด กว่าการใช้คีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์
เวลาเขียนจบแต่ละบท เธอก็จะเข้าบล็อกไปบอกเล่าถึงเรื่องที่เขียนสื่อสารความคืบหน้าของนิยายกับคนอ่านเสียทีหนึ่ง
ในอีกด้านหนึ่งนั้น นิยายมือถือที่ปล่อยให้อ่านกันทีละบท ก่อให้เกิดความสะดวกในการปะทะสังค์สรรค์ระหว่างผู้อ่านกับผู้เขียน ทำให้พล็อตเรื่องอาจจะเกิดการพลิกเปลี่ยนไปได้จากเจตนาเดิมของผู้เขียน แถมถูกใจผู้อ่านอีกด้วย
“โทวะ” นามปากกาของนักเขียนสาวจากโอซาก้าที่ขึ้นไปรับรางวัลยอดเยี่ยมเป็นเงิน 1 ล้านเยน จาก “แจแปน โมบายล์ โฟน โนเวล อเวิร์ด” ซึ่งจัดขึ้นเป็นครั้งแรก เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่แล้ว บอกว่านิยายของเธอได้รับคำแนะนำจากคนอ่านมาโดยตลอด “หาไม่แล้วมันคงแตกต่างไปจากที่ออกมาหากเธอเขียนไปโดยลำพังคนเดียว”
“แจแปน โมบายล์ โฟน โนเวล อเวิร์ด” เ ป็นการประกวดชิงรางวัลนิยายมือถือที่จัดขึ้นเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น และก็น่าจะเป็นครั้งแรกของโลกด้วยโดยมียักษ์ใหญ่ในวงการโทรคมนาคมลงมาสนับสน ุนคือ เอ็นทีที โดโคโมะ และ ดี2 คอมมิวนิเคชั่น กับ ซึทายะ เจ้าแห่งบริการเช่าวิดีโอ อีกราย
ข้อมูลจาก เมจิก ไอแลนด์ ผู้ทำธุรกิจนิยายมือถือรายใหญ่บอกไว้ค่อนข้างน่าสนใจก็คือ ผู้อ่านจำนวนมากเป็นพวกที่แทบไม่เคยอ่านนิยายมาก่อนเลยด้วยซ้ำ นี่จึงเป็นหนทางหนึ่งในการนำเอาสวนอักษรเข้าไปสู่คนอ่านกลุ่มใหม่ๆ ได้อย่างน่าสนใจ ไม่ว่าคนแก่ๆจะบ่นอย่างถวิลหาถึงตัวหนังสือบนกระดาษว่าให้สัมผัสแตกต่างสักแ ค่ไหนก็ตามที
