มีใบสั่งสำหรับงานมีตติ้งชาว SDO-เคโมะ-โปเกะ-ป๊อบเอ็น..แอนด์ หยึยๆๆๆ
ว่าต้องการสปาเก็ตตี้ ราสซอสเนื้อสำหรับหกที่วันเสาร์ที่ผ่านมานี้ ...น่าน
ปัญหาคือไม่มีเนื้อ ไม่ได้ซื้อไว้

ก็เลยขออนุญาตเปลี่ยนเป็นสปาเก็ตตี้ปลาเค็มขี้เมา เพราะเครื่องเคราพร้อม
และง่ายกว่ากันเยอะเลย

งานนี้ใช้น้ำมันมะกอกบริสุทธิ์ฺร้อยปูเซ็ง ทอดพริกแห้งกับ ปลาอินทรีย์เค็ม
เตรียมเอาไว้ นับเป็นปลาเค็มที่ห่วยที่สุดในโลกเพราะทอดกับน้ำมันแล้วมัน
เละเป็นขุยไม่ยอมคงรูปเป็นชิ้น (ทำตัวยังกับปลา้ร้า) กรองเอาน้ำมันออก
เตรียมไว้

ใช้น้ำมันมะกอกเดิม ตั้งให้ร้อนใส่กระเทียมสับลงไป พอหอมใส่ปลาเค็มกับ
พริกแห้ง ตามด้วยเส้นสปาเก็ตตี้ประมาณหนึ่งกะละมังน้อย ผัดให้เข้ากัน
เหยาะน้ำปลานิด น้ำตาลทรายจิ๊ดนึง คลุกอีกสองสามที ใส่ใบมะกรูดต้นหลัง
บ้านฉีก กับ กระเพราะที่เด็ดมาจากหน้าบ้าน

พอได้กลิ่นหอมของมะกรูดและกระเพรา ก็เสร็จ

ได้สปาเก็ตตี้ปลาเค็มขี้เมามาสองกล่องคิดว่าน่าจะเกินพอสำหรับหกคน
ดูมันเยอะจัง พาลูกไปส่งสวนรถไฟ ..โอ้ย นั่นมันวัยรุ่นตั้งยี่สิบกว่าคนละมั้ง

จากนั้นก็พาศรีภรรยาไป "ถอนหงอก" เสียให้เข็ด

ฮ่าๆๆ เรื่องจริง เพราะเธอนัดน้องที่ทำงานเก่าขาประจำไว้ล่วงหน้า ให้ช่วย
ถอนผมหงอกให้ เราก็มีหน้าที่นั่งดูแม่ไอ้น้ามโดนถอนหงอกซะสองชั่วโมง

ไปรับลูกสาวกลับอีกทีจากเซ็นทรัลลาดพร้าวตอนค่ำแล้ว กลับมาถึงบ้าน สปาเก็ตตี้
ยังเหลืออีกตั้งกล่อง โห...ผิดหวัง

รายงานข่าวแจ้งว่าต่างคนต่างก็เอาของกินของตัวเองไป ของมันก็เลยเยอะ
เกินจะกิน มีหิ้วของของชาวบ้านเพิ่มกลับมาอีกแน่ะ ไม่เป็นไรครับ อุ่นกินกัน
ต่อได้ รูปที่ถ่ายไว้คือส่วนสุดท้ายที่เหลืออยู่ เอาลงอุ่นในกระทะ หน้าตาหมองคล้ำ
ไปเยอะเลย

จนป่านนี้เช้าวันอาทิตย์แล้ว คนทำก็ยังไม่ได้กินสักคำ

ไม่อยา่กจะเชื่อ