เก็บตกจากงานมหกรรมหนังสือฯ วรรณกรรม(เยาวชนหรือเปล่า) จากสสท. นิยายเกาหลี ปกหวาน แต่ไม่ชอบปกเลย

ออกมาตั้งแต่ปี 2548 คิดดู ไม่มีงานมหกรรมฯหรืองานสัปดาหฺ์ฯ จะได้ซื้อมาอ่านไหมเนี่ย

เขีัยนโดย พักวันซอ แปลโดย กาญจนา ประสาทเนตร คนเดียวกับที่แปล โลกใบเล็กของเด็กเก้าขวบ และ นายเม่น

เป็นนิยายที่ไม่น่าเชื่อ คนเขียน เขียนจากความทรงจำของตัวเอง เด็กบ้านนอกตะกายดาวเข้ามาในเมือง หรือ กรุงโซล สมัยญี่ปุุ่นยึดครองเกาหลี สงครามเอเชียมหาบูรพา ไปอุดอู้อยู่ในสลัม

เด็กๆ เรียนหนังสือภาษาญี่ปุ่น ห้ามพูดเกาหลี

คนเขียนเก็บรายละเอียดเยอะมาก จนอธิบายไม่ถูก รวมไปถึงความรู้สึกซับซ้อน ซ่อนปมเยอะแยะไปหมด ระหว่างแม่กับลูก ระหว่้่างสองวัฒนธรรม เมืองกับบ้านนอก ระหว่างตัวเองกับเครือญาติ

แต่ภาษาที่เล่า ง่ายๆ ง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ ง่าย สวย ได้เลย

"แต่ีในทุ่งหญ้าที่รกชัฏไปด้วยต้นหญ้านั้น ย่อมมีต้นหญ้าที่มีใบแหลมคมอย่างร้ายกาจแทรกอยู่ด้วย เพราะฉะนั้นแทนที่เราจะได้คราบงู อาจจะโดนใบหญ้าบาดน่องเอากได้ แต่ถึงกระนั้น ภูเขาหลังบ้านเราก็ยังคงอ่อนนุ่มละมุนละไมราวกับเด็กทารก และเปี่ยมด้วยความลึกลับและพลังแห่งชีวิต"

นอกจากนั้น ระบบสังคมเครือญาติแบบเกาหลี ก็ไม่น่าเชื่อ หลายอย่างคล้ายของเรา แต่หลายอย่างเหนียวแน่นมากกว่า เหลือเชื่อ

ผู้เขียนเปลือยความรู้สึกตัวเองออกมาได้ชนิดหักมุมไปตลอดเรื่อง เพราะมันตรงไปตรงมาเสียจนนึกไม่ออกว่ามีนิยายที่เขียนออกมาแบบนี้ ตัวละครไม่เป็นไปตามแบบฉบับใดๆ ที่เคยเห็นมา อ่านแล้วชวนให้นึกถึงชีวิตจริงเปรียบเทียบไปบ่อยๆ ...ชีวิตมันเป็นเช่นนี้

ลองหามาอ่านดูนะครับ ดูรายละเอียดที่คนเขีัยนเก็บแล้วเล่าออกมา ถ้า(ใครสักคนที่อ่านมาถึงตรงนี้)อยากจะเป็นนักเขียน

ตอนที่ซื้อหนังสือเล่มนี้ เจอข้าวปุ้นด้วยตรงหน้าบูธ

edit @ 11 Dec 2007 21:20:32 by cyborg9