นั่งอ่านหนังสืิอพิมพ์์ ประชาชาติธุรกิจ อยู่เพลินๆ มีบทสัมภาษณ์ คุณคมภิญญ์ เข็มกำเนิด บางส่วนชวนให้ฉุกคิดขึ้นมาเพราะได้สัมผัสกับความคิดของคนเรียนหนังสือที่ใจรักอยากจะเรียนอะไรก็ได้ที่มันวาดการ์ตูนอย่างเดียว จริงๆแล้วมันก็เป็นเรื่องดีที่คนเราจะมุ่่งมั่นทำอะไรอย่างใดอย่างหนึ่งชนิดฝันให้ไกลไปให้ถึง

แต่ที่คมภิญญ์ พูดไว้บางอย่างก็น่าคิด

เพราะผมไปอ่านบล็อกใครจำไม่ได้บอกว่าเขาเข้าไปเรียนออกแบบนิเทศน์โดยคิดอยากวาดแต่การ์ตูนอย่างเดียว ไม่ต้องอ่านหนังสือสอบ แล้วกลับต้องไปทำงานอย่างอื่นแทบเป็นแทบตาย อ่านสัมภาษณ์ คมภิญญ์ เลยอยากเอามาแบ่งให้อ่านกัน

ก่อนอื่น คมภิญญ์ ผ่านประสบการณ์การทำงานอะนิเมชั่นมาหลายปีในอเมริกากับบริษัทบลูสกาย สตูดิโอ ที่ผลิตการ์ตูนดังๆให้วอลต์ดีสนีย์ เช่น ทาร์ซาน , ไอซ์เอจ เป็นต้น

ิแล้วกันตนาก็ดึงเขามาเป็นผู้กำกับ ก้านกล้วย อนิเมชั่นไทยที่ประสบความสำเร็จ

คมภิญญ์ บอกว่า แม้โอกาส ของอะนิเมชั่นไทยมีเยอะมาก การผลิตคนก็มีออกมาเยอะเมื่อเทียบกับสมัยก่อน แต่ตลาดขาดแคลนคนที่มีฝีมือ

"คนที่จะก้าวเข้ามาได้ต้องเป็นตัวจริง และทำงานหนัก ภาวะแบบนี้ในต่างประเทศก็เป็น แถมการแข่งขันยังสูงกว่าด้วย อย่างในญี่ปุ่นคนที่จะทำงานนี้ต้องใจรักจริงๆ เพราะไม่มีสหภาพแรงงานจึงถูกกดค่าแรงทั้งๆที่ฝีมือดีมาก"

"ตัวเลขการผลิตนักอะนิเมชั่นในเมืองไทยมีออกมาเยอะ แต่เมื่อถึงเวลาต้องการจริงๆ หายาก คนที่จบมาส่วนใหญ่ต้องฝึกฝนอีกมาก แล้วในเมืองไทยหาคนที่มีประสบการณ์มากๆไม่ค่อยได้ อย่างตอนที่ทำก้านกล้วยกว่าครึ่งเป็นเด็กจบใหม่ และ 80-90 เปอร์เซ็นต์ไม่เคยทำหนังยาวมาก่อน"

"ปัญหาตอนนี้คือเด็กที่จบออกมา พื้นฐานไม่ค่อยแน่น สถานศึกษาส่วนใหญ่เน้นการใช้เครื่อง สอนการใช้โปรแกรมจนลืมพื้นฐาน แม้แต่ภาครัฐเอง บางช่วงก็อัดคอมพิวเตอร์ลงไปในทุกพื้นที่ ซึ่งจริงๆ ไม่ใช่จุดที่สำคัญ การมีพื้นฐานดีไซน์ พื้นฐานการวาดภาพที่แน่นต่างหากที่สำคัญ เพราะการใช้โปรแกรมจะสอนเมื่อไรก็ได้"

คนสนใจอะนิเมชั่นน่าเข้าไปอ่านสัมภาษณ์โดยละเอียดได้จากทีนี่ คลิก

ถ้าใครจำได้ ในเอนทรี บิดเบือนความงามที่ผมเคยเขียนถึงเอาไว้และเอารูปของ Tony Giles มาให้ดู คนที่บิดภาพพอร์เทรตแต่ยัง้สวยงามได้อารมณ์อย่างนั้น "อนาโตมี" ต้องแน่นและแม่นยำเป็นอันมาก จริงๆก็คล้ายๆกันกับการเขียนภาพคนหรือการ์ตูนที่รูปร่างผิดสัดผิดส่วน เราแยกออกได้ระหว่างคนที่รู้หลักอนาโตมีกับคนที่ไม่รู้

ใครๆก็รู้ว่า อะนาโตมี เป็นพื้นฐานวิชาศิลปที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่า ดรอวอิ้ง คอมโพสิชั่น ทฤษฎีสี คงจะบวกดีไซน์เข้าไปด้่วยสำหรับแขนงอื่นที่แยกออกไป

ขอเติมเรื่อง "ความคิด" เข้าไปด้วยก็แล้วกัน สิ่งนี้จะได้จากประสบการณ์ชีวิตที่เราแสวงหา จากการเดินทาง จากการอ่าน และจากการเรียนอะไรอื่นๆ อีกมากมาย ขอให้ใช้หัวคิดกับมัน

edit @ 25 Dec 2007 19:12:43 by cyborg9