อะไรๆ มันก็ควรจะดีขึ้น ไม่ดีขึ้นเราก็หาทางแก้ไข

ทำกับข้าวคือวิธีบำบัดส่วนตัว เป็น kitchen-therapy ใครถนัดบำบัดวิธีไหนก็เอาเถอะ ไม่ให้คนอื่นเดือดร้อนเป็นใช้ได้

อนุญาตให้เลียนแบบครับ

ผงชูรสวิเศษสุดคือความรักที่ใส่ลงไป ก็มีบางทีไม่มีจะใส่ มีอยู่หรอก แต่มันหล่นหายไปบ้างบางเวลา

ว่างโหวง

่ทำกับข้าว ไปแล้วเรียกคืนมาได้...ดีออก  ว่ามัย้ครับ

ทีละนิดๆ

อาหารจานนี้ ส่วนหนึ่งบังเอิญ ส่วนหนึ่งตั้งใจ

1.นี่ไงไม่ตั้งใจก็ไม่ซื้อมาหรอก

กุ้งพรานทะเลชนิดกรอบกรุบ ปกติไม่ชอบ เพราะไม่ธรรมชาติ กลัวสารเคมี แช่น้ำไว้ให้มันนิ่ม

2.ถือคีมตัดแต่งกิ่งไม้ ออกไปตัดตะไคร้ข้างบ้าน เอาสะระแหน่ติดมาหน่อย รดน้ำต้นไม้ไปด้วย แล้วเข้าบ้านมาล้างน้ำ แช่ผักที่เป็นส่วนผสมสำคัญ

ผักกาดขาวไว้แอ้ม

ข้างใต้นั้นยังมีมะนาว หอมแดง ผักชี

3.ล้างๆ แช่ๆ ทุกอย่างแล้วก็ หั่นๆ ซอยๆ อันนี้เหยาะน้ำปลามะนาวลงไปล่วงหน้า ข้ามขั้นตอนซะงั้น

4.ตั้งน้ำเดือดลวกกุ้ง...ถ้าได้กุ่้งแม่น้ำตัวใหญ่่ๆ เอาไปย่างไฟเลย จะหอมหวนชวนน้ำลายสอ...ขอบอก

5.มันก็จะออกมาเป็นพล่าลูกผสม บีบมะนาว เหยาะน้ำปลา กระแทกพริกสด พริกป่น ลงไปเลยถ้าชอบเผ็ดๆ ได้พริกแห้งคั่วป่นหรือเผาเองยิ่งเด็ด

ข้างใต้กุ้งที่เห็นมีปลากระป๋องงานโรงเรียนลูก ที่เขาเอากระป๋องไปทำเกมเล่น เหลือเนื้อในมาจนทุกวันนี้ ก็เลยเอามาทำ

สารภาพว่าที่แรกนึกว่ามันจะเหลือเยอะ หลังทำต้มยำไปสองสามหม้อน้อยแล้ว

ปรากฏว่าเหลือสามชิ้นหรือตัวเล็กๆ เลยต้องเอากุ้งมาเสริม

ถึงตอนนี้ทุกอย่างพร้อมกิน ไม่ได้ชิมเลย

edit @ 8 Jan 2008 21:43:31 by cyborg9