นึกถึงคำว่า "ทรรศนะครอบงำ" ที่อาจารย์นิธิ เอียวศรีวงศ์ใช้ในบทความของท่านเมื่อเร็วๆนี้ ทำให้คิดโยงมาถึงเรื่องพลังงานนิวเคลียร์ หรือ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ในบ้านเราขึ้นมา มีความโน้มเอียงว่ากำลังจะเกิดทรรศนะครอบงำขึ้น ให้เราเชื่อไม่อาจจะหนีพ้นไปจากโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ได้ เพราะจำเป็น เนื่องจากไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่า น้ำหนักของเสียงค้านยิ่งแผ่วเบาลงเมื่อราคาน้ำมันแพงลิบลิ่ว แถมยังมีเรื่องโลกร้อนอันเนื่องมาจาการสร้างก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ด้วยการเผาเชื้อเพลิงฟอสซิลสำทับเข้ามาอีก

หลายเรื่องต่อหลายเรื่องที่เราถูกกล่อมให้คิดว่าไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากทางเลือกที่พวกเขาเลือกกันเอาไว้แล้ว มิหนำซ้ำบ่อยครั้งเราจะเห็นว่าไม่ได้มีความพยายามจะผลักดันทางเลือกอื่นๆเลย นอกจากใช้คำว่าเป็นไปไม่ได้มาอธิบาย

สำหรับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์นั้นมีอะไรหลายต่อหลายอย่างที่น่าคิดเป็นการบ้านเยอะแยะ

ลองไปดูในที่ๆมีปัญหาอยู่ในขณะนี้อย่างในอเมริกาก็ได้ ความจริงมีมานานแล้วและยังแก้กันไม่ตกนั่นคือปัญหากากนิวเคลียร์ หรือ เชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่เลิกใช้แล้วนั่นแหละครับ มีปัญหาว่าจะเอาไปเก็บไว้ที่ไหน  เพราะจนถึงปัจจุบันอเมริกายังไม่มีที่จะเก็บกากนิวเคลียร์ที่ถาวรและปลอดภัยเลย

สถานที่ตั้งเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ร้อยกว่าเตาในกว่า 30 มลรัฐ ยังคงใช้เป็นที่เก็บกากนิวเคลียร์แบบชั่วคราว จนกว่าสถานที่ซึ่งจะสร้างเก็บแบบถาวร(หรือเชื่อว่าถาวร) เกิดขึ้นจริง วิธีเก็บชั่วคราวแบบหล่อเย็นนั้นต้องใช้พื้นที่มากขึ้นเรือยๆ เพราะแออัดเกินขีดจำกัดไม่ได้ มันจะระเบิดเอาน่ะสิครับ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ถึงไม่อยากแบบกรับภาระเพิ่มขึ้นๆ  ทว่าสถานที่เก็บที่รัฐสัญญาว่าจะสร้างมาตั้งแต่ยี่สิบป่อนยังเป็นปัญหา

สถานที่ที่ว่านั้นกำหนดไว้ที่บริเวณภูเขายัคคา ในทะเลทรายเนวาดา มันถูกกำหนดเอาไว้แบบหักคอตีเข่าชาวเนวาด้ามาตั้งแต่แรก และคนที่นั่นก็ไม่ได้เลิกค้านกันมาจนกระทั่งวันนี้   มีการฟ้องร้องอีนุงตุงนังไปหมด รวมทั้งการที่โรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ฟ้องร้องเอากับกระทรวงพลังงาน ซึ่งเป็นหน่วยงานของรัฐที่กำหนดให้เป็นผู้รับผิดชอบในการกำจัดกากนิวเคลียร์  

กระทรวงพลังงานต้องจ่ายค่าปรับที่ไม่สามารถนำเอากากนิวเคลียร์ไปเก็บที่อื่นได้ตามกำหนด ค่าใช้จ่ายทั้งหลายทั้งปวงในเรื่องนี้ที่เกี่ยวกับสถานที่เก็บกากนิวเคลียร์ที่ยัคคาจนถึงปัจจุบันหมดไปเป็นแสนล้านบาทแล้ว และจะต้องจ่ายไปเรื่อยมากขึ้นๆ เนื่องจากโอกาสที่โครงการจะเสร็จในอีกสิบปีข้างหน้าก็ยังริบหรี่ เป็นไปได้มากที่สุดคือ 20 ปี และความเป็นไปได้ที่จะยกเลิกโครงการก็มีอยู่สูง

อย่างน้อยๆ ทั้ง ฮิลลารี คลินตัน และ บารัค โอบาม่า ซึ่งมีโอกาสจะเป็นประธานาธิบดีคนใหม่ก็ไม่เห็นด้วยที่จะดำเนินโครงการต่อ

เมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้วโอบามา ซึ่งเป็นตัวแทนของอิลลินอยส์ มลรัฐที่มีโรงปฏิกรณ์นิวเคลียร์ถึง 11 โรง ทำหนังสือถึง ผู้นำเสียงข้างมากของสภาคองเกรส และ ประธานกรรมาธิการนโยบายสาธารณะ แสดงความคิดเห็นคัดค้านโครงการนี้  

เขาให้เหตุผลว่าการตัดสินใจเลือกยัคคา ในเนวาดา เป็นการตัดสินใจที่ไม่ได้ใช้เหตุผลทางวิทยาศาสตร์รองรับที่เพียงพอ  

แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือ โอบาม่าชี้ให้เห็นว่า มันไม่เหมาะสมเท่าไหร่นักที่รัฐซึ่งมีโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ทั้่งประเทศจะผลักกากนิวเคลียร์ไปให้อยู่ในความรับผิดชอบและความเสี่ยงของคนเนวาด้าเท่านั้น

พูดง่ายๆคือต้องหาวิธีใหม่ในการเก็บกากนิวเคลียร์อย่างปลอดภัยและรับประกันได้  โดยอย่าลืมว่าค่าใช้จ่ายในการเก็บกากนิวเคลียร์นั้นเป็นค่าใช้จ่ายถาวรที่ยาวนานเป็นพันปีหมื่นปีโน่นเลย

ผมว่าบ้านเราถ้าเลือกที่จะเอาโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ ก็ต้องเตรียมตอบปัญหากากนิวเคลียร์ให้ได้ ทั้งเรื่องสถานที่ ความปลอดภัย และความยอมรับของผู้คนในท้องถิ่นที่จะเป็นสถานที่เก็บกากนิวเคลียร์  

ซึ่งจะไปใช้วิธีหักคอตีเข่ายัดให้เขารับโดยไม่มีทางเลือก แถมถ้าเกิดชาวบ้านไม่ยอมเลือกขึ้นมาจะเที่ยวยัดข้อหารับเงินต่างชาติมาขัดขืนอีก คงเป็นไปไม่ได้ในโลกที่ข่าวสารข้อมูลมันวิ่งวนไปได้เร็วพอๆกับแสงแบบนี้

คิดล่วงหน้าไว้ก่อนเพื่อรับมือกับปัญหา ดีกว่าไม่คิดเลย หรือคิดแต่ว่ากูจะเอาให้ได้ลูกเดียว

อย่ามาพูดนะครับว่า แน่จริงก็เลิกใช้ไฟเลิกใช้เน็ตสิ...นั่นมันวิธีโต้แย้งของคนมีสมองอยู่ท่ีตาตุ่ม  ทั้งที่เขามีใส่ไว้ในกะโหลกให้ใช้คิด