วันนี้ตื่นนอนมาตั้งแต่ตีสี่เศษๆ วัยรุ่นก็เงียะ นอนน้อย :) สมองก็ปลอดโปร่งโล่งดี อาบน้ำอาบท่าก่อนมาทำงานมีเวลาคิดเรื่อยเปื่อย กวาดเอาแผ่นสาระพัด "ลีนุกซ์" ที่บ้านใส่เป้พกติดมาที่ทำงานตั้งแต่ยังไม่เจ็ดโมงครึ่ง

เริ่มปฏิบัติการซุกซนอีกครั้งหนึ่ง

จับ ยามสามตาหยิบแผ่นลินุกซ์ขึ้นมาหนึ่งแผ่น ได้ "ลินุกซ์มินซ์" ขึ้นมา ดิสโทร หรือ  สายพันธุ์นี้ สร้างขึ้นบนอูบุนตูอีกต่อ เป็นประเภทที่เรียกกันว่า out of the box คือ สำเร็จรูป เหมาะกับคนอยากใช้แต่ขี้เกียจ และ คนใหม่ๆที่ไม่รู้อะไรนักเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ รวมทั้งเหมาะกับการเอาไปลงให้คนอื่นๆที่ไม่ค่อยรู้อะไรด้วย

เพราะลงแล้ว ใช้ได้เลย อย่างน้อยๆ การดูหนังฟังเพลงไม่ต้องมาลงตัวถอดรหัสเพิ่มที่เรียกกันว่าโคเดคสำหรับไฟล์บาง ประเภท ซึ่งอูบุนตูจะไม่ใส่มาด้วยเนื่องจากยึดหลักการโอเพ่น ซอร์สเต็มรูปแบบ และคงเพื่อตัดปัญหาทางกฏหมายที่จะตามมา บราวเซอร์ก็ลงแฟลชมาให้ด้วยเช่นกัน ออล อิน วัน จริงๆ

นอกเรื่องแล้ว.... ปฏิบัติการซุกซนที่ว่าก็คือ ยัด แผ่น ลินุกซ์มินต์ ลงเครื่องคอมพิวเตอร์ประจำกายที่สำนักงาน เปิดโปรแกรม Partition Editor ขึ้นมาดูฮาร์ดดิสค์ มีครบสี่พาร์ติชั่นแล้ว สองพาร์ติชั่นลบไม่ได้ เพราะเป็นของออฟฟิศ  ในนั้นจะมีวินโดวส์ กับ รีคัฟเวอรี่ ไฟล์ อยู่ อีกอันเป็นอูบุนตู และสุดท้ายเป็นสวอป ที่แบ่งไว้เป็นไพรมแมรี พาร์ติชั่นด้วยความไม่รู้

ต้องการไพรมแมรี พาร์ติชั่นอีกอันไว้ลงระบบปฏิบัติการเล่นๆไปเรื่อยๆ ตามประสาคนซุกซน

อันดับแรกลบสวอป พาร์ติชันทิ้งไปก่อน เสียดายพื้นที่ตั้ง 1.5 gb เอาไปรวมก็ไม่ได้

จากนั้น แบ่งพาร์ติชั่นของวินโดวส์ที่ความจริงไม่ได้ใช้เลย แต่ลบไม่ได้เพราะเป็นของบริษัท แถมยังเป็นของเช่ามาอีก

ได้พาร์ติชันมาใหม่ แยกเอ็กซ์เทนด์ออกมาอีกหน่อยกำหนดเป็นลินุกซ์ สวอป  เรีย บร้อยครับ ทีนี้ก็คลิก อินสตอล ลินุกซ์มินท์เลย

นี่คือหน้าตาที่ได้มาตอนแรก สวยดี

ส่วนอันนี้ เปลี่ยนแบ๊คกราวนด์เสียหน่อย ไม่ค่อยลงตัวเอาเสียเลย

จับเวลาดูเล่นๆ  ใช้เวลาในเวลาในการติดตั้งจนถึงบู๊ตกลับมาทั้งหมด 12 นาที ก็ได้มันมาในเครื่องอีกหนึ่งตัว ตอนนี้เท่ากับเครื่องที่ทำงานมีให้เลือกบู๊ตสามระบบ วินโดวส์ อูบุนตู และลินุกซ์มินต์

ต่อไปก็คงมีตัวอื่นๆมาลงเล่นไปได้เรื่อยๆ โดยตัวหลักไม่เสียหายไปด้วย  เป็นหลักประกันว่างานจะเดินต่อไปไม่ว่าจะซนแค่ไหน

แต่ทำไปทำมางานหลักคือการทดสอบลินุกซ์ไปซะแล้วนี่สิ

เจ้านายรู้แล้วจะหนาว

ลงลินุกซ์มินต์เสร็จในสิบสองนาที ใช้การใช้งานได้ทุกอย่าง แล้วนึกถึงวันก่อน คอมพิวเตอรเครื่อง์ใหม่ที่ซื้อวินโดวส์ เอ็กซ์พี แบบถูกลิขสิทธิ์มาด้วย(..ย้ำว่าซื้อถูกลิขสิทธิ์จริงๆ โดยราคาไม่ถูกไปด้วย)  ไม่มีเวลาจะรอ ก็เลยเอามาลงเองที่บ้าน หมดไปค่อนคืนจนราวตีสองกว่า ปล้ำกับวินโดวส์นี่แหละ มันไม่ยอมดีเทคต์ฮาร์ดแวร์สามสี่ตัว ... พระเจ้า

ต้องไปลุยคุ้ยเอาจากเน็ต เว็บบริษัทที่ขายคอมพ์แบรนด์อินเตอร์ ก็ไม่มีให้ มันขายของยังไงฟระนี่

สุดท้ายก่อนเข้านอนด้วยความละเหี่ย เหลือไดรเวอร์ตัวเดียวคือ การ์ดเสียง ที่ทำเองไม่สำเร็จ

รุ่งขึ้นตัดสินใจยกกลับไปทุ่มหัวคนขายที่ไอทีซิตี้...แฮ่ๆ เปล่าครับ เอากลับไปให้เขาตรวจดู ช่างก็ดี๊ดี ตรวจแล้ว พยายามแล้วพยายามอีก ค้นแผ่นไดรเวอร์สารพัดแผ่น และสาระพัดเครื่องมาลอง

หมดไปหนึ่งชั่วโมงกว่า ไม่ได้อะไรเลย

"พี่ๆ เอาใหม่เลยใหม่ ฟอร์แมต แล้วลงใหม่เลย" 

นั่นแหละถึงได้การ แต่คราวนี้บอกให้น้องเค้าก็ก็อปปี้ไดรเวอร์ทั้งหมดไว้ให้ด้วยเลย วันหลังเกิดความเสียหายต้องลงใหม่ขึ้นมาจะได้ทำเอง

นี่ถ้าเป็นคอมพ์ใช้เอง วินโดวส์ วินแดวส์อะไรไม่เอาแน่นอน เสียเงินแล้วยังเสียอารมณ์เพราะความโง่ของมันอีก มันจะสู้ลินุกซ์ูได้ยังไง