"ร้อนเหลือเบื่อนัก" คนรุ่นเก่าๆ ได้ยินประโยคนี้ ต้องนึกถึง โฆษณาแม่โขง "ยอดสุราดีของไทย ถึงจะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน ก็สุขใจแต่แม่โขง"

เต็มๆว่างี้ครับ

ยามเมื่อร้อน ร้อนเหลือ เบื่อนัก แม้เข้าพัก ที่ร่ม ยังร้อนจี๋
ดื่มแม่โขง ยอดสุรา ลองดูที สดชื่นดี ร้อนหาย สบายองค์

แต่ก็นึกไม่ออกอยู่ดีว่า กินเหล้าแล้วมันจะหายร้อนไปได้ยังไง

ร้อน ๆ อย่างนี้ หาความสดชื่นไม่ค่อยจะได้ ทั้งเพลีย ทั้งไม่อยากทำอะไร และไม่อยากอาหารเสียอีกด้วย เมื่อวานซื้อแหนมเนืองมากินแทนข้าวเย็นไปหน่อยเดียว

วันนี้ไปเดินซุปเปอร์มาร์เก็ต ซื้อของมาทำแกงกระหรี่เนื้อ ได้แป้งโรตีแช่แข็งมาหนึ่งห่อ

อุ่นกินกับแกงกระหรี่ กินแบบคนไม่มีอารมณ์จะกิน หมดแป้งไปแค่แผ่นเดียว คิดว่าทำกี่ทีรสชาติก็เหมือนเดิม เหมือนที่เคยทำมา และที่จะทำต่อไป แต่ความอร่อยขึ้นกับอารมณ์ด้วย

เดี๋ยวพรุ่งนี้อาจจะอร่อยกว่าวันนี้ก็ได้ ส่วนหนึ่งเพราะแกงมันจะข้นขึ้น

อีกอย่างที่น่าจะตื่นเต้น แต่ก็ไม่มากเท่าที่ควรเพราะนอกจากแป้งโรตีแล้ว วันนี้เจอเข้ากับแป้งปอเปี๊ยะที่คุยกับน้อยหน่ามานานเป็นปีแล้วว่าอยากได้แต่ไม่เคยเห็นสักที วันนี้ได้มาแล้ว เขาเอามาขายแล้ว (หรืออาจจะขายนานแล้ว แต่ไม่เคยเห็นก็ได้)

ยังคงไม่มีอารมณ์จะยุ่งอะไรกับแป้งปอเปี๊ยะอยู๋นั่นเอง ยัดเข้าช่องแข็งไว้ก่อน วันหลังมารังสรรค์มื้ออร่อยแบบสร้างสรรค์กันใหม่ วันนี้ขอพัก

มีของมาอวดนิดหน่อย อร่อยเชียวละ มะม่วงที่ดองไว้ แช่อิ่มพร้อมเจี๊ยะแล้ว อยู่ในตู้เย็นมาหลายวัน ว่าจะเอาไปแบ่งคนที่ทำงานชิมบ้างก็ลืมทุกที รสชาติกำลังดี เพราะคนทำมีฝีมือโดยไม่ต้องอาศัยสารอะไรทั้งสิ้น กรอบ หวานอมเปรี้ยวและเค็มแบบของดอง

วันนี้ตอนกลางวัน แก้ปัญหาให้ คุณฮาดี 8.04 ต่อเน็ตจีพีอาร์เอสได้เป็นปรกติแล้ว กลับบ้านเลยไม่มีอะไรเล่นอีก

"ร้อน เหลือ เบื่อ นัก"

หลายวันมานี้ อยากอ่านหนังสือ แต่หยิบเล่มไหนมาก็ไม่ยอมอ่านสักเล่ม ไม่มีเล่มไหนมีพลังดูดให้กระโจนเข้าไปเลย

ทั้งที่ก็ซื้อมาเองทั้งนั้น เฮ้อ

ถ้าพรุ่งนี้เป็นวันหยุดเหมือนพวกข้าราชการ สงสัย...(เซ็นเซอร์)

อยากลาหยุดงานมั่ง...ขอสักปีเถอะเจ้านายยยยยยยยยยยย