เห็นแล้วน้ำลายไม่ไหลก็เกินไปแล้ว

ดูเหมือนว่้าสำหรับผมแล้วการบำบัดจิต พิชิตความเครียดที่ดีที่สุด คงเป็นการทำกับข้าวนี่แหละ เป็นงานศิลปที่ต้องการจินตนาการและความคิดสร้างสรรค์มากมาย

ทำกินเองคนเดียวก็ใช่ว่าจะทำส่งเดชนะครับ

พกความเครียดปานโลกจะแตกไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ต นอกจากมีใจซื้อของบางอย่างตุนไว้ให้คนที่ไม่อยู่หรือไม่อยากอยู่ รวมทั้งคนที่จะกลับมาแต่ไม่แน่ว่าจะมาก็ตามที ยังตามใจตัวเองด้วยปลาหิมะชิ้นโต

มันเป็นปลาที่ราคาต่อกิโลแพงที่สุดเท่าที่มีขายอยู่

นานๆทีไม่เป็นไรหรอกน่า

ราดน้ำล้างๆปลาเสีียหน่อย เอามันยัดเข้าเตาอบไมโครเวฟนาทีเดียว แล้วเอามาตั้งรอไว้เลย

ตั้งกระทะ ใส่น้ำมันนิดหน่อย ผัดพริกแกงใต้อย่างเผ็ดจี๋สองช้อนคาวพูนๆ เป็นอย่างน้อย  ชอบหวานใส่น้ำตาลทรายไปอีกนิด ไม่ชอบก็ควรใส่สักเสี้ยวช้อนชา

พอได้ที่หอมฉุย เทนมสดรสไม่หวานลงไป ปิดไฟ โรยโหระพา

ราดมันลงบนปลาหิมะของเรา

ผัดพริดแกงราดนมสดนี่พ่อสอนไว้ตั้งแต่ยังตัวเล็กๆ 

แค่นี้ละครับ ปลาหิมะราดซอสพริก

กินกับผักสดๆ สักหน่อย และข้าวสวยร้อนๆ มีน้ำแกงจืดซดด้วยยิ่งดี

การทำกับข้าวเป็นการบำบัดอย่างหนึ่ง