13 เมษายน 2552

วันนี้มื้อเช้า อยากกินอเมริกันเบรกฟาสต์ เพราะดูากเมนูมันมีแฮมหรือเบคอนให้เลือก ปรากฏว่าสั่งไปโดยไม่เอาคอนเฟรค หรือ พอดริจ ที่มีให้เลือก .... ปรากฏว่าที่ได้มากลับเหมือนเมนูซิมเปิ้ล เบรกฟาสต์ เด๊ะๆ ถึงว่าทำไมเขาถึงงงตอนเราบอกอเมริกันเบรกฟาสต์ไม่เอาคอนเฟลก

ช่างมัน....

วันนี้ไกด์พาออกเดินจากที่พัก ไปส่วนที่เป็นตลาดเก่า เดินไปไม่ไกลนัก ได้สัมผัสกับตลาดเช้าของทาเมล บ้านนอกเราดีๆนี่เอง และดูแล้วมันค่อนข้างสกปรกพิลึก กาฐมานฑุ แม้จะเป็นเมืองหลวง แต่มันเต็มไปด้วยส่วนที่....จะเรียกอะไรดี แหล่งเสื่อมโทรมละกัน  ตรอกข้าวสารของทาเมลก็ไปผุดอยู่ในย่านนั้น รายรอบไปด้วยความเสื่อมโทรม

เดินดูตลาดเก่า เลยไปจนถึง กาฐมานฑุ เดอร์บาร์ สแควร์

คับคั่งด้วยวัดวังแแและโบราณสถานอีเช่นเคย

บางส่วนของโบราณสถานเก่าแก่ระดับกษัตริย์เสด็จ กลายเป็นที่อยู่หรือร้านรวงของชาวบ้านไปหมด มีวัดเก่าแก่อยู่ลึกกลางซอยด้วย

และอีกจุดที่น่าสนใจคือ..เขาเรียกอะไรก็จำไม่ได้  เป็นที่อยู่ของกุมารี  เนปาลมีความเชื่อเรื่องกุมารี ที่จะคัดมาจากเด็กหญิงตั้งแต่สามสี่ขวบ ที่มีคุณลักษณะครบถ้วน มาอยู่ที่นี่ กิน นอน เรียน อบรม ต่างๆ  โดยเท้าจะไม่สัมผัสพื้นเลยตลอดตั้งแต่เข้ามาอยู่

ทุกปีจะมีช่วงราวอาทิตย์สองอาทิตย์ ที่เขาจะเอากุมารี ออกไปทำพิธีแห่ข้างนอก

กุมารีจะพ้นสภาพก็เมื่อมีประจำเดือน กลายป็นคนธรรมดา ที่เลือกทางเดินชีวิตของตัวเองได้

ได้ดูวัดดูเจดีย์อีกสองสามที่ ที่สุดท้ายสหายปอของเราซื้อกำไลหินดวงตาพระพุทธเจ้าจากหนุ่มแขกคมขำ ต่อราคากันอยู่นาน คนซื้อก็ไม่ได้อยากได้เอง ต่อไปต่อมาได้มาสามเส้นสามร้อยกว่าบาท

หลังจากได้มาแล้ว ลองถามไกด์ดู แกบอกว่าน่าจะต่อต่ำกว่านี้อีก...เฮ้อ

ข้าวของในเนปาลนี่เขาว่าต้องต่อราคากันต่ำกว่าครึ่ง  เป็นเรื่องชวนเซ็งมากที่สุด เพราะการซื้อของที่ราคาต้องต่อรองมากที่สุดในโลก ชอบแบบราคาเดียวไม่ต้องต่อ เพราะต่อไม่เป็น

กลับที่พัก มานอนพักผ่อน ราวบ่ายโมงก็ออกไปกินข้าว มื้อนี้ไก่คลุกเครื่องเทศชึบแป้งทอด กับข้าวเปล่า ไก่ทอดอร่อยอีกแล้ว แต่กรีนสลัดมัน.  น้ำสลัดใส่ถ้วยมาแบบถ้วยน้ำปลาร้านข้างแกงบ้านเรา แถมแทบไม่มีรสชาติเลยด้วยซ้ำ

ส่วนของปอสั่งสต๊ก มันออกมาเป้นสเต๊กกระทะร้อน  ยกมาเสริฟยังเดือดฉ่ากระเด็นอยู่เลย โต๊ะข้างๆออกวัยรุ่นๆ จ้องกันตาไม่กระพริบ

เสียงเดือดมันเร้าใจ 

กินเสร็จกลับมาที่พัก อีกสามสหายเดินทางมาจากกรุงเทพฯเพื่อมาสมทบก็มาถึงแล้วเรียบร้อย พนักงานโรงแรมบอกเพื่อนคุณมาแล้วนะ อยู่ในห้อง ก็เขึ้นไปทักทาย

สรวญเสเฮฮากันสักพักก็ออกไปเดิน..คราวนี้เป็นการเดินช็อปปิ้งจริงจัง เพราะพรุ่งนี้เเช้าเราต้องออกเดินทางไปโพคาร่าแต่เช้าตรู่...

มีพรรคพวกมาเพิ่ม รสชาติและความสนุกสนานเฮฮาก็เพิ่มตาม  การเดินดูของและต่อรองราคาก็ได้รสได้ชาติ พลอยสนุกกับเขาด้วยเหมือนกัน  แต่แทบไม่ได้อะไร นอกจากเสื้อแขนยาวสีสันจัดจ้านมาตัวเดียว...

หลายร้านที่เห็นซื้อๆของกัน ต่อราคากันสุดฤทธิ์...

วันนี้เหมือนจะโชคร้าย เพราะแขกขายขลุ่ย ซึ่งมันก็มีเกลื่อนกล่นเดินไปตรงไหนก็จอเข้ามาถาม  วันนี้โดยรายนี้ถาม ไม่รู้เพราะอะไรดันเอามือไปลูบหลังจากมันเป่าให้ดู  ลองเป่าดูมั่ง  เออ ดี แฮะ ถามราคา  สองพันรูปี จะบ้าเหรอ....บอกไม่เอาเพราะไม่ได้คิดจะซื้อตั้งแต่แรก

แขกตื๊อนี่  เซ็งเป็ดจริงให้ดิ้นตาย มันเปลี่ยนจากโค้ตราคารูปีไปเป็นบาท แล้วไปเป็นดอลลาร์ จากยี่สิบดอลลาร์...เดินหนีมันก็เดินตาม

ลงมาเป็นสิบห้า   เดินหนีอีก ลงมาเป็นเจ็ด ยกแม่น้ำทั้งห้า ไอ้เราก็บอกว่าไม่เอาๆ ไม่เอาโว้ย ยังไงก็รู้สึกว่าตรูไม่ได้ตั้งใจจะซื้อเลยให้ตายห่า

มันก็เดินตามไม่เลิก น้องที่มาด้วยกันเลยต่อแบบหั่นมันสุดๆ สุดท้ายลงมา ห้าดอลลาร์....น้องๆที่ไปด้วยกันบอกเอามันไปเหอะ ถูกแล้วละ

จกเงินจ่ายไป หน้าตาพี่แขกไม่สบอารมณ์สุดๆ

บอกกับหลายคนว่า กูจะไม่ถามราคาอะไรอีกแล้วกับพวกเดินขายของตามถนน

เดินซื้อของกันจนมืด ผ่านร้านโมโม่ ขนมจีบซาลาเปาเนื้อควายที่เขาว่ากัน ตอนแรก นุ่น หนุ่งในสมาชิกใหม่กระตือรือร้นจะกิน..ดูเหมือนเธอฝีกใฝ่อาหารพื้นเมือง  แต่ไปๆมาๆ สมาชิกตกลงว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว ไปกินข้าวกันเลยดีกว่า

ลืมบอกไปนิดว่าปีใหม่ของเนปาลก็ตรงกับช่วงสงกรานต์ของเราพอดี ก็เลยยิ่งคึกคักมาก และวันปีใหม่งดปิดไฟฟ้าครับ วันที่ 13 เมษายน เป็นวันสุกดิบ ส่วน 14 เมษายน เป็นวันปีใหม่ ถือเป็นวันหยุด 

ร้านที่เราเลือกเป็นร้านที่ใกล้จะถึงซอยที่พักแล้ว ชื่อร้าน โดนัล อะไรสักอย่างที่ตอนู้จัดการบริษัทัทวร์บอกแล้วเราฟังเป็นแม็คโดนัลด์  ก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทไมมองหาไม่เห็นมีเลย

ร้านนี้เป็นร้านที่มีของเด่นคือไก่ย่าง เทนดอริ  คนท้อถิ่นมานั่งโจ้เหล้ากันเยอะ ควันบุหรี่อวลปนกับควันจากไก่ย่าง

สั่งอาหารกันไปหลายอย่าง หนึ่งในนั้นมี โมโม มิกซ์   ใจคิดว่ามันคงเอาหลายอย่างปนๆกันใส่จานมา  เช่น ลุกนี้ไก่ ลูกนี้ผัก ลูนี้ควาย ปรากฏว่า ทุกลุกเหมือนกันหมดครับท่าน เข้าใจว่ามันคงมิกซ์อยุ๋ในไส้ตั้งแต่ตอนทำไส้แล้ว

แป้งเหนียวชิบเลยโมโม่

อย่างอื่นที่กิน เหมือนจะมีแกงกระหรี่แพะ  ก็งั้นๆ   ไก่ย่างหนึ่งตัวที่สั่งไป รอนานแสนนานจนทุกอย่างหมดโต๊ะ แม้ตามซ้ำรอบหนึ่งแล้ว ก็ยังไม่ได้  แต่ละคนเพลียๆมาจากการเดินทาง  เลยบอกเลิก คิดเงิน  แล้วพากันกลับโรงแรม

หมดไปอีกวัน

ป.ล. ขออภัยกีที เรื่องรูป เว็บเก็บรูปมันเดี้ยง รูปที่ปรากฏนี้อาศัยที่อัพเล่นๆไว้กับ Facebook.com