ไม่เคยคบกับใครแนบแน่นยาวนานขนาดนี้มาก่อน แต่เมื่อถึงเวลาก็ต้องเลิกรากันไปตามทางของตัวเอง
ไม่เศร้า แต่หงุดหงิดครับ โคตรหงุดงิดเลย อะไรก็ขวางหูขวางตาไปโม้ด...
เรื่องของเรื่องก็คือเมื่อสักอาทิตย์สองอาทิตย์ก่อน ไปยืนพ่นควันข้างตึกที่ทำงาน เพื่อนร่วมงานรุ่นน้องคนหนึ่งก็ชวนคุยเรื่องราคาบุหรี่ ที่มันจะขึ้นมาตามภาษีคนบาปขงรัฐบาลชุดนี้ คุยไปพ่นไป สมองก็คำนวณราคาไป
โห...พอคำนวณอย่างจริงจัง เสียดายเงินชิบเป้งเลย เอาแบบคร่าวๆวันละเจ็ดสิบ เดือนละสองพัน ปีหนึ่งก็ปาเข้าไปตั้งสองหมื่นกว่า
แวบขึ้นมาว่า เลิกแม่มเลยซะดีมั้ย บอกเลิกกับมันไปเลย
อาจจะเป็นการบอกเลิกหนที่ร้อยกว่าๆ ประสาคนคบกันมานานหลายสิบปี
แต่ถ้าเอาจริงก็น่าจะสำเร็จจนได้ละน่า
คิดๆดูแล้ว เลิกหมดเลยดีกว่า เพราะระว่างนั้นสมองช่างคำนวณก็คำนวณราคาเบียร์เฉลี่ยต่อวันไปด้วย คูณเป็นเดือนและปีออกมา บวกรวมกันแล้ว สองสาวร้อนแรงนี่ทำเราผลาญเงินได้ปีละเหยียบแสนเชียวเหรอนั่น
วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็สั่งลากันเป็นครั้งสุดท้าย
เหล้าเบียร์น่ะไม่เท่าไหร่ เพราะเลิกง่าย เคยเลิกไปหลายปีแล้วเหมือนกัน แต่ช่วงสองปีหลังมานี้ วนกลับมาหามันอีกเพราะมีจุดหักเหบางอย่างกับชีวิต
แต่บุหรี่นี่สิ ไม่ง่ายเลย นานที่สุดที่เคยทำได้ก็แค่สามเดือน
ไงก็แล้วแต่ เที่ยวนี้จะเข้มแข็ง มุ่งมั่น
เลิกกันเสียที



