เพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียงปลูกขนุน พอสุกก็เอามาแจกจ่ายตามประสา ซีกแรกจากบ้านหลังเยื้องๆกัน เหมือนจะลูกใหญ่ ได้มาซีกเบ้อเร่อ คนให้ออกตัวว่ามันไม่หวาน
ลองแกะๆกินดู ไม่หวานจริงๆแฮะ และไม่กรอบด้วย ก็แกะเอาแต่เนื้อแบ่งไปแช่แข็งกล่องหนึ่ง
ไปต้มน้ำกับน้ำตาลเหยาะเกลือนิดหน่อย ทิ้งไว้จนเย็นแล้วใส่ขนุนลงไปแช่ เอาเข้าตู้เย็น จะเรียกขนุนลอยแก้วได้มั้ยน้อ...กลับจากทำงานร้อนๆเอามาใส่น้ำแข็งกิน มันอร่อยตรงความหอมของขนุนในน้ำเชื่อมนั่นเอง
ส่วนเมล็ดขนุนเก็บไว้กะจะเอามาต้ม
เก็บไว้หลายวันอยู่ วันก่อนเพื่อนบ้านอีกหลังเ อามาให้อีกซีกบอกว่านี่เป็นรุ่นแรกที่เพิ่งออก ดูเหมือนจะปลูกมาร่วมสิบปีแล้วเพิ่งจะได้กิน
เอาเมล็ดขนุนของเก่ามารวมกับของใหม่
ต้มในหม้อใส่น้ำท่วมๆและเกลือ
เมล็ดขนุนต้มมันเจือเค็มเกลือปะแล่มๆ
กินแล้วย้อนอดีตวันวานจริงๆ สำหรับเด็กบ้านนอกอะไรกินได้นี่จะเอามากินกันไม่เหลือ
กำลังนึกว่าแบ่งไปผัดพริกแกงกับหมูสักหน่อย น่าจะอร่อยดีเหมือนกัน
ผัดเผ็ดหมูเมล็ดขนุน...ว้าว
