ไม่ว่าใครก็ต้องเผชิญกับอุปสรรคขวากหนามในชีวิตกันทั้งนั้น

บังเอิญช่วงนี้

ขาดันพาชีวิตไปลุยขวากหนาม

รอดหรือไม่รอด 

ยังไม่รู้

รู้แต่ว่า กูเหนื่อยแน่

ใจหนึ่งจะพาขาไปทางอื่นให้รู้แล้วรู้รอด

อีกใจหนึ่ง  ลุยมันเข้าไป

เลือกไม่ได้สักทาง

เพราะเราไม่ได้เกิดมาเดี่ยวๆในโลก

มีคนอื่น และสิ่งอื่นอีกมากมายที่เกี่ยวพันกันไปหมด

แม้แต่หมาป่าโดดเดี่ยวอย่างอาฮุย

ยังมีลี้กิมฮวงให้ห่วงใยในส่วนลึกของหัวใจ

หมาบ้าน(นอก)อย่างเรา

คิดอะไรที่เกินกว่าอาฮุย เป็นไปได้ไม่ได้เลย

อัลแบร์ กามู บอกว่า มนุษย์มีเสรีที่จะเลือก

และจงรับผิดชอบการเลือกของตนเอง

อย่าได้มาฟูมฟาย

หากเลือกจะเจ็บปวดทุกข์ทรมาน

ก็เป็นท่านเลือกเอง 

กล่าวโทษคนอื่นและสิ่งอื่นได้อย่างไร

ข้าพเจ้าโดดเดี่ยวยิ่งกว่าอาฮุย

เป็นข้าพเจ้าเลือกเอง

อาฮุยสลัดทุกอย่างได้ แม้แต่ลิ่มเซียนยี้ 

แต่หมาป่าโดดเดี่ยวตัวนี้ สลัดลี้น้อยมีดบินไม่ได้

ข้าพเจ้าหมาบ้าน

ยิ่งสลัดใครไม่ไได้เลย

ชีวิตก็แล้วแต่ขาพาไป

ขาไปเพราะใจนำ

เช่นนี้นี่เอง