วันก่อนเปิดทีวีขึ้นมาเจอรายการอะไรก็ไม่รู้ มีวัยรุ่นสองคนทำกับข้าวกันอยู่ ไม่ได้ตั้งแต่ต้น เลยไม่รู้ว่าเขาทำอะไรกัน ตอนเปิดดูนั้นถึงตอนที่ในกระทะมีกระเทียมสับๆ กับ พริกขี้หนูเป็นเม็ดๆ น่าจะบุบแล้วมั้งเจียวอยู่ในน้ำมันร้อนๆ  กุ๊กของเราก็ใส่กุ้งสดลงไปผัดๆ ปรุงเครื่องปรุงประเภทน้ำปลา น้ำตาลทราย อะไรทำนองนี้ จากนั้นก็ทะยอยใส่ผักลงไปผัด มีทั้งแครอท ข้าวโพดอ่อน ถั่วฝักยาว

พอเริ่มได้ที่ ก็ใส่น้ำมันหอย หรือ ซอสหอยนางรมลงไป ผัดไปผัดมา ตบท้ายด้วยพริกไทยอ่อน

ได้ยินว่า "ผัดขี้เมา"

แทบสำลัก

ไอ้นี่มัน"ขี้เมาผัด" หรือ "ผัดขี้เมา" กันแน่ฟระเนี่ย

รายการยังไม่จบ แต่ดูมาได้แค่นี้ก็เปลี่ยนช่องไปดูหนังแทน

ประเด็นไม่ใช่แค่ที่ได้ดูมันผัดขี้เมาจากนอกพิภพเท่านั้น เกิดมาไม่เคยเห็นผัดขี้เมาอะไรแบบนี้มาก่อน แต่ที่กวนใจมากก็คือ น้ำมันหอยนี่ละครับ แม้แต่ผัดขี้เมายังใส่น้ำมันหอย

สังเกตดูทุกวันนี้ รายการทำกับข้าว สูตรกับข้าวร้อยพ่อพันแม่ แมร่ม ใส่น้ำมันหอยกันหมด

แกงป่าใส่น้ำมันหอยยังเคยเจอ หรือเจียวไข่ใส่น้ำมันหอยก็มี

มันจะอะไรกันขนาดน้านนนนนนน

น้ำมันหอยจะทำลายทั้งรสและกลิ่นของอาหารไปหมด

อาหารไทยไม่ว่าชนิดไหน ไม่จำเป็นต้องพึ่งน้ำมันหอย

ถ้าเป็นอาหารจีนแบบกวางตุ้งก็ว่าไปอย่าง

แต่ทุกวันนี้กับข้าวไทยใส่น้ำมันหอยไปหมด

วันหนึ่งข้างหน้า ตำน้ำพริกกระปิ มันคงใส่น้ำมันหอยด้วยละมั้ง

---------

หลังจากดูผัดขี้เมาใส่น้ำมันหอยในรายการนั้นไปแล้ว

สาบานกับตัวเองว่าจะไม่เอาน้ำมันหอยเข้าบ้านอีกเลย...

น้ำมันหอยครองโลกไปแล้ว

เว้นบ้านเราไว้สักบ้านละกัน