ไม่ว่าใครเกิดมาก็ต้องตายกันทั้งนั้น หลายคนกลัวตายยิ่งกว่าอะไรทั้งสิ้น แม้ความตายจะเป็นของธรรมดาอย่างยิ่งของสรรพชีวิต ขนาดสิ่งไม่มีชีวิต กรวดหินดินทรายก็ยังมีวันเสื่อมสลายเลย ประสาอะไรกับชีวิตคน
ว่าไปแล้วความตายก็เพื่อนสนิทที่อยู่ข้างซ้ายมือเรานั่นเอง
แต่จะมีใครสักกี่คนที่สงสัยว่าคนเราตายได้กี่วิธีจนถึงขั้นอดรนทนไม่ไหว ทุ่มเทเวลาค้นคว้าสถิติการตายรูปแบบต่างๆประดามี แล้วเรียงเรียงออกมาเป็นหนังสือเล่มเขื่องอย่างหนังสือเล่มนี้
"ประวัติศาสตร์ของความตาย" ที่แปลมาจากฉบับภาษาอังกฤษ "Final Exists : The Illustrate Encyclopedia Of How We Die" ของ Michael Largo
สารานุกรมประกอบภาพความตายไล่เรียงลำดับตามตัวอักษรจาก A-Z เล่มนี้ คัดสรรวิธีสุดสามัญที่ทำให้คนตายมานำเสนอ เป็นวิธีตายจากของจริงที่มีบันทึกเป็นหลักฐานเก็บไว้
ด้วยลีลาแสบๆคันๆปนอารมณ์ขัน อ่านแล้วน่าจะเข้าถึง "ความตาย" ได้ว่าเป็นของธรรมด๊าธรรมดา แต่ในขณะเดียวกันก็เตือนใจให้รู้ว่าความตายเกิดขึ้นได้สาระพัดวิธี จึงควรมีชีวิตอยู่โดยไม่ประมาท
เพราะแม้แต่การสะอึกก็คร่าชีวิตคนไปเป็นพันคนมาแล้ว
เคยสงสัยมั้ยครับว่าระหว่างไม้จิ้มฟันกับสายฟ้าอย่างไหนทำให้คนตายได้มากกว่ากัน
เชื่อหรือไม่ว่าแต่ละปีมีึคนตายในสวนสนุกมากกว่าหนึ่งหมื่นคน
หมากฝรั่งทำให้คนตายได้...เรื่องนี้คงพอจะรู้กันอยู่บ้าง แต่หนึี่งในคนที่ตายเพราะหมากฝรั่งติดคอคือ นาย จอห์น บี. เคอร์ติส ผู้ปแระดิษฐ์คิดค้นหมากฝรั่งขึ้นมานั่นเอง
ฯลฯ
ลาร์โก ใช้เวลากว่าสิบปีเก็บรวบรวมข้อมูลสำหรับหนังสือเล่มนี้
อ่านแล้วคุ้มค่า
สนุก...ทั้งที่เกือบห้าร้อยหน้านั้นอุดมไปด้วยความตายและความตายและความตายและความตาย
ขอให้คิดเหมือนอย่างที่ "ฟรีดิช นิทเช่" ว่าไว้
"ความตายเฉียดใกล้เข้ามาเต็มทีแล้ว ดังนั้น เราไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวต่อชีวิต"
