2009/Oct/07

มื้อนี้ไม่มีอะไรพิเศษครับ

เป็นราดหน้ากุ้งธรรมดา แต่ปรุงพริกดองลงไป พร้อมพริกป่นอีกพะเรอเกวียน

สีสันออกมาเหมือนลุยไฟยังไงยังงั้น

ส่วนคำว่าบ่อกุ่งก็เพราะใส่กุ้งล้วนๆอย่างเดียวเยอะหน่อย ไม่ได้ใส่สัตว์ทะเลอื่นๆ เลยไม่อยากเรียกราดหน้าทะเลเท่านั้นเอง

วิธีทำก็เหมียนเดิมมาก เผากระทะให้ร้อยจัดผัดเส้นกับซีอิ๊วพอเกรียมๆ

ทำน้ำราดหน้าด้วยการเจียวกระเทียม พอหอมใส่เต้าเจี้ยวอย่างดี ให้เต้าเจี้ยวหอมก่อนค่อยใส่กุ้งลงไปผัดด้วย อันนี้เป็นเคล็ดครับ

ปรุงรสตามใจชอบ พร้อมพริกไทยให้ได้ถึงรสถึงกลิ่น

เสร็จแล้วใส่น้ำร้อนๆ น้ำซุป น้ำสต๊อกถ้ามีลงไป ชิมและปรุงให้ถึงใจอีกที

เร่งไฟเดือดใส่คะน้าลงไป แล้วสุดท้าย ใส่น้ำละลายแป้งคนให้ทั่วกันพอเหนียวเล็กน้อย ตักมาราดเส้นเลย

บนเส้นนั่นโปะพริกดองและพริกป่นลงไปก่อนแล้ว พอราดแล้วคนพริกก็ขึ้นมาแดงเดือดดีเมือนกัน

สีสันมันพาไป ความจริงไม่มีอะไรใหม่ เป็นของทำเร็วกินเร็ว 

ทำกับข้าวกินจนเข้าสายเลือด เรื่องส่วนผสมนี่ไม่ต้องชั่งตวงวัด ใช้สัญชาตญาณกะๆเอาได้หมด แค่ระวังอย่าให้หนักมือ  ขาดเหลือชิมและเติมเอาได้

ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
น่ากินดีนะครับ
#1  by  k_i At 2009-10-07 21:22, 
อ่ะ ๆ ๆนี่คือต้นเหตุที่ทำให้หนูต้องกินบะหมี่เป็ด
big smile
#2  by  จอมบงการ At 2009-10-07 21:39, 
น่ากินอีกแย้วววว
ขอเดาว่าเจ้าของบ้านต้องชอบกินราดหน้าแน่เลย cry
#3  by  PanDa & PaWwAw At 2009-10-07 23:33, 
ท่าจะเผ็ดนะนั่น cry
#4  by  b-padung Studio At 2009-10-08 01:54, 
ฟ้ากินเผ็ดได้แล้วนะ กลับไปเมื่อไรทำอาหารอร่อยๆที่เผ็ดๆให้กินก็ได้นะ ;3;
#5  by  Sinziar Zirconiaz At 2009-10-08 02:23, 
confused smile เห็นด้วยค่ะว่าการทำอาหารมีแต่กะปริมาณทั้งนั้นเลยไม่เหมือนขนมสักกระติ๊ด
#6  by  ฺBear-killer At 2009-10-10 13:49, 
เพิ่งได้มา สูดกลิ่น ราดหน้าลุยไฟเนี่ย...เหมือนได้กลิ่นลอยมาเลยนะคะ แหงะ นั่งเย็นๆ กำลังหิว ปั่นงานไปหิวไป ก็เลยธาตุไฟแตก สงกะสัยต้องไปกินข้าวก่อนดีฝ่า...อิอิ

แล้วเดินเลยมาตอบเรื่องราวของบล็อกนุ้น อิอิ ออมว่าทุกคนที่เดินเข้ามาแล้วบังเอิญ รู้จักกัน แล้วเกิดเป็นรักที่งดงามนั่นน่ะ มันไม่ได้บอกหรอกว่าจะมาในรูปแบบไหน บังเอิญว่า...บทความอันนี้มันเกิดขึ้นในช่วงที่เริ่มมีอินเตอร์เน็ตกระมังคะ...เหมือนเดินมาชนกัน แต่ไม่รู้จัก แล้วอยู่ๆก็ เป็นคนที่ใช่ อันนี้ก็คงเป็นคล้ายๆ แบบนั้น ในโลกไซเบอร์ ที่สมัยก่อน ถือว่า เป็นโลกแห่งการหลอกลวงมากกว่าเดี๋ยวนี้นัก น่าจะเป็นนิยามของคนเขียนตอนนั้นอ่ะนะคะ...อย่าไปถือเอามาเป็นเรื่องเปรียบเทียบเลย เปรียบเทียบกันไม่ได้แฮะ...งดงามกันคนละความรู้สึกนะออมว่า

อ้อ ออมเดินมาถามค่ะ พี่เล่นFB ด้วยหรือเปล่าคะ sad smile surprised smile surprised smile
#7  by  ข้าวไข่เจียว At 2009-10-11 18:36, 

<< Home