สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา เผ่นไปถึงวัดโสธร พร้อมกับไข่ต้ม 100 ลูก 

หลังจากรอเขาประกอบพิธีกรรมกันเสร็จสรรพ ก็หอบหิ้วกันมาตลาดร้อยปีคลองสวน

ขับรถออกจากวัดย้อนกลับทางเก่า เข้าทางไปลาดกระบังไม่ไกลนักก็ถึงวัดคลองสวน

ตลาดร้อยปีตั้งอยู่ที่นั่น ริมน้ำที่แยกฉะเชิงเทรากับสมุทรปราการออกจากกันด้วยคลองเล็กๆ

บรรยากาศก็คล้ายๆตลาดเก่าทั่วไป ทั้งของกินของเล่นของใช้แบบโบราณย้อนยุค เช่นร้านกาแฟของอาแปะที่ตลาดเก่าที่ไหนก็ต้องมี แต่ร้านนี้แปลกกว่าที่ตลาดอื่นเพราะอาแปะมายิืนหน้าร้านร้องเชิญชวนคนที่เดินผ่านไปมา

"ไม่เจียะกาแฟร้านนี้ถือว่ามาไม่ถึง" 

น่าน..ต้องสั่งกาแฟเย็นมาซัดดับร้อนเสียหนึ่งแก้ว กลิ่นและรสชาติเข้มข้นจริงๆ แบบนี้หาไม่ง่ายแฮะ (ลูกเจ๊กขายกาแฟขอยืนยัน)  เป็นกาแฟโบราณมากฝีมือ ไม่ใช่สักแต่ "โบราณ" กันชุ่ยๆ

เดินไปเดินมาก็เจอร้านขายมะรุมปอกแล้ว...ชอบสิครับ ไม่ต้องปอกเอง ถึงละแค่ 25 บาท แกงขนาดย่อมได้หม้อหนึ่ง

กลับมาเก็บในตู้เย็นไว้อีกสองวันก็ได้ฤกษ์

เพราะกลับบ้านค่ำเลยขี้เกียจจะตำพริกแกงเอง ซื้อพริกแกงเหลือมานจากเดอะมอลล์ ผสมกับพริกแกงที่เหลืออยู่ ขูดกระชายมาโขลกเพิ่มพร้อมกระปิและกุ้งต้ม 

เอาลงละลาในน้ำเดือดๆ ปรุงน้้ปลา  จากนั้นก็ใส่มะรุมลงไปเคี่ยวจนนิ่มดี ละลายมะขามเปียกลงไปให้เดือด

ตัดสินใจใส่น้ำตาลลงไป ทั้งที่ปรกติแกงส้มบ้านนี้ไม่มีน้ำตาลมาแอ้มแม้แต่น้อย แต่แกงมะรุมไม่มีรสหวานเลยอาจจะแปลกๆ เอาหน่อยละกัน 

เสร็จแล้วครับ

รสชาติอ่อนไปนิด มะขามเปียกมันแข็งมาก ออกแรงสับมาได้หน่อยเดียว ความเปรี้ยวเลยน้อยไปหน่อย และอาจจะเพราะน้ำตาลทำให้รสมันอ่อนลง แถมพริกแกงที่ขี้เกียจตำเอง ว่าใส่เยอะมากแล้ว กลับไม่เผ็ดเสียนี่

หึๆ

งานนี้ต้องเติมทุกอย่างแล้วอุ่นใหม่กันอีกรอบให้มันจัดจ้านสมเป็นแกงส้มมะรุมหน่อย

กินกับข้าวสวยและปลาสลิดที่ซื้อจากตลาดร้อยปีคลองสวนเหมือนกัน

มีกับกับข้าวกินไปอีกหลายมื้อ เพราะลำพังไข่พะโล้ที่แบ่งไข่ต้มมาทำไว้ยี่สิบกว่าลูกเช้าไปแล้ว 

ตบท้ายด้วย "รอยเท้าตลาดร้อยปีคลองสวน" เสียหน่อย

งานนี้ควงสาวเดินหัวตลาดยันท้ายตลาด