2011/May/11

http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/224310_10150585577065324_535230323_18093481_7099100_n.jpg
 
ย่ำเวียดนาม
ฮานอย-มายโจ้ว-ดาลัต-โฮจิมินห์

พวกเราสี่คนไปรับวีซ่าญี่ปุ่นมาได้แค่วันสองวันก็เกิดเหตุแผ่นดินไหว-สึนามิ และอุบัติเหตุโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ แผนการที่วางไว้ว่าจะไปท่องญี่ปุ่น 10-20 เมษายน ต้องล้มเลิกไปในที่สุด ทั้งที่วางแผนไว้อย่างละเอียดละออเกือบทุกเม็ด

ตั๋วเครื่องบินและที่พักก็จองและชำระเงินไปแล้ว เมื่อดูเหตุการณ์ยังไม่น่าไว้วางใจก็เลยต้องยกเลิกไป

มีเพื่อนอีกคนที่จะขอติดทริปไปด้วย ไปยื่นขอวีซ่าหลังเหตุการณ์ไม่กี่วัน

เจ้าหน้าที่ที่นั่นขอร้องเลยว่าอย่างเพิ่งไปเลย

เพื่อนเลยเอาเงินค่าธรรมเนียมวีซ่าบริจาคไป

พวกเราก็เข้าใจได้
 
http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/222346_10150585594285324_535230323_18093710_7908454_n.jpg

ค่าที่พักได้เงินคืนมาเกือบครบจำนวน โดนหักไปแค่สี่ร้อยกว่าบาท ส่วนค่าตั๋วเครื่องบินโดนหักค่าธรรมเนียมบัตรเครดิตไปนิดหน่อย

จากนั้นก็หารือกันใหม่ว่าจะเปลี่ยนเป็นไปที่อื่นๆ ลองเลียบเคียงลูกทัวร์ คนหนึ่งไม่ว่างแล้ว อีกคนหมดอารมณ์ แต่แล้วท้ายที่สุดก็ตัดสนใจว่าไปเวียดนามกันดีกว่า สะดวกไม่ต้องไปขอวีซ่า ตีตั๋ว จองที่พัก แล้วบินไปได้เลย
 
http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/230934_10150585616980324_535230323_18094004_5668237_n.jpg

แผนท่องเที่ยวคร่าวๆ ถูกร่างขึ้นมา จากกรุงเทพฯ วันที่ 30 เมษายน บินไปฮานอย แล้วขึ้นซาปาไปเทรกกิ้งสองวัน ค้าง 1 คืน กลับมาฮานอย บินลงมาค้างดาลัตสองคืน บินจากดาลัตไปโฮจิมินห์ ค้างอีกสองคืน แล้วกลับบ้าน

รวมเบ็ดเสร็จ 9 วันเต็ม

หลังจากจองที่พักที่ฮานอยก็วาดแผนขึ้นซาปา ปรากฏว่าวันที่ 30 เมษายน และ 1 พฤษภาคม เป็นวันหยุด ทั้งวันแรงงานและวันชาติเวียดนาม มีหยุดชดเชยวันที่ 2 พ.ค. อีก โรงแรมบอกว่าจองตั๋วรถไฟไปลาวไกเพื่อจะไปซาปาไม่ทัน

ก็เลยตะลุยค้นโปรแกรมเทรกกิ้ง เพื่อจะไปนอนแบบโฮมสเตย์กับคนไทยขาวในเวียดนาม

สุดท้ายได้โปรแกรมที่บอกว่าเทรกกิ้งแบบปานกลาง ไปที่มายโจ้ว ที่เป็นถิ่นคนไทยขาวในจังหวัดฮัวบินห์

http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/227023_10150585633980324_535230323_18094262_7187185_n.jpg

แผนการท่องเที่ยวจึงออกมาเป็น ฮานอย-มายโจ้ว-ดาลัต-โฮจิมินห์

นอกจากซื้อทริปไปมายโจ้วที่เป็นแบบไพรเวตทริปแล้ว ในฮานอย ดาลัต โฮจิมินห์

พวกเราแทบไม่ได้วางแผนอะไรไว้ทั้งสิ้น นอกจากการจองที่พักไว้ล่วงหน้าเท่านั้น

เหมือนพวกแบ๊คแพค แต่ก็ไม่ใช่เสียทีเดียว พวกเราเที่ยวกันแบบตามมีตามเกิด ไม่เลือกอะไรที่มันยุ่งยาก ปีที่แล้วก็เพิ่งไปฮานอยช่วงเดียวกันนี้ และถ้านับเที่ยวนี้อีกก็ถือเป็นครั้งที่สามแล้ว แต่ก็ยังพร้อมเสมอที่จะไป

ก่อนวันเดินทางจัดกระเป๋ากันแบบง่ายๆ แล้วเตรียมตัวติดปีกบิน

http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/230441_10150585575330324_535230323_18093447_1966250_n.jpg

ออกจากบ้านตั้งแต่ตีสี่เพราะเที่ยวบินเช้าเกือบหกโมง ใช้เวลาประมาณชั่วโมงเศษก็ถึงฮานอย มีแท็กซี่ที่โรงแรมจองไว้ให้ไปรอรับ 18 เหรียญราคาออกจะแพงไปนิดเทียบกับเมื่อปีกลายที่เรียกเอาเอง

จากสนามบินใช้เวลาอีกเกือบชั่วโมงกว่าจะถึงโรงแรมฮานอย ลิเบอร์ตี้ ในย่านเมืองเก่า เป็นโรงแรมเดียวกับเมื่อปีที่แล้ว เพราะราคาค่อนข้างถูก ตกคนละสองร้อยกว่าบาทต่อคน/คืน และติดใจการให้บริการของพนักงาน

แต่โทษทีเที่ยวนี้เปลี่ยนพนักงานใหม่ยกชุด คุณภาพบริการแย่ลงถนัดชัดเจนมาก

คราวหน้าถ้ามาไม่เอาแล้วโรงแรมนี้ ตัวเจ้าของโรงแรมน่ะดีมาก ขนาดพอเราจองทางเน็ตรียบร้อย พี่แกโทรฯทางไกลมาหาเลยด้วยซ้ำ แต่แกไม่ได้มาดูแลเอง เพราะไปเปิดโรงแรมใหม่อีกแห่ง

น่าเสียดายมากที่ของเคยคุณภาพเกินราคากลับตกต่ำ

หลังจากเช็คอินเสร็จเรียบร้อย ไม่ได้อาหารเช้าตามที่ควรจะมีเพราะพวกพนักงานตื่นสายโด่ง จะออกไปหาอะไรกินก็ไม่มีเงินด่อง ฝากพนักงานโรงแรมไปแลก เลยต้องเดินไปร้านขายเสื้อผ้าแถวนั้น มีอยู่ร้านที่จ่ายเป็นยูเอสแล้วขอให้ทอนเป็นเงินด่อง

ได้เงินด่องก็ไปกินเฝอเนื้อแถวๆ นั้นเป็นประเดิมมื้อเช้า อร่อยดี

http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/230142_10150585617645324_535230323_18094016_2467102_n.jpg

แต่ราคามันแปลกๆ

เฝอสามชาม น้ำแข็งใส่น้ำชาสามแก้ว ทอนเงินมาเอาสามหารเท่าไหร่ก็ไม่ลงตัว

ขี้เกียจจะตอแย

http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/230134_10150585574695324_535230323_18093436_2921909_n.jpg

จากนั้นกลับมาที่โรงแรมเพื่อเก็บของ แล้วรับเงินด่องมา 2 ล้านด่อง จาก 100 ยูเอสดอลลาร์ ที่แลกไป  รวยกันเลยทีเดียว ทีนี้ก็เริ่มเดิน

ที่ฮานอยไม่ได้วางแผนอะไรมั่นเหมาะ

คิดว่าวันแรกจะเดินดูโน่นนี่ เน้นให้ลูกสาวช็อปปิ้งเสื้อผ้าและเครื่องประดับ และทีแรกตั้งใจว่าจะไปจองตั๋วหุ่นกระบอกน้ำ

ปรากฏว่าเต็มครับ มันเป็นช่วงวันหยุดทั้งวันชาติและวันแรงงาน

พอจองไม่ได้ก็ตั้งใจว่าจะฝากโรงแรมจองให้สำหรับวันที่กลับมาจากโฮมสเตย์

บังเอิญเปลี่ยนใจเพราะไม่ชอบใจพนักงานโรงแรม

ไม่ดูก็ได้วะ

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/224394_10150585599900324_535230323_18093816_7178941_n.jpg

เป้าหมายเดียวที่เหลือสำหรับฮานอยคือตลาดด่องซอน ตัวโครงสร้างตึกมันสวยดี

ส่วนของที่ขายข้างในก็ของธรรมดาข้าวของเครื่องใช้เสื้อผ้าสาระพัด อารมณ์ประมาณเดินโบ๊เบ๊สำเพ็งพาหุรัด

แต่ออกจะเขลอะๆ กว่ากันเยอะ

ถนนสายที่เราเดินไปด่องซอนเป็นถนนสายไหม(ละมั้ง)

สองฟากถนนส่วนใหญ่เป็นร้านขายเสื้อผ้า

http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/226753_10150585617530324_535230323_18094013_7624849_n.jpg

ระยะทางจากโรงแรมไปถึงด่องซอนค่อนข้างไกล เดินกันจนเมื่อยตุ้มเลยทีเดียว จนคณะทัวร์หมดแรงค่อยๆ เดินกลับ

ตกเย็นยังออกไปเดินเก็บบรรยากาศอีกรอบ เพราะเขามีตลาดนัดกลางคืนเป็นแบบถนนคนเดิน

แต่มอเตอร์ไซค์ก็ยังอุตส่าห์มีเข้ามาขี่อีกแน่ะ

กลับถึงโรงแรม พากันอาบน้ำทำธุระ จัดกระเป๋าแบ่งของสำหรับสองคืนสามวันเพื่อเตรียมตัวเดินทางไปมายโจ้ว ดินแดนชาวไทยขาว ที่ตั้งเป้าไว้เป็นไฮไลท์ของการมาเวียดนามครั้งนี้

http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/225303_10150585598775324_535230323_18093796_7546271_n.jpg

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet