2011/May/12

http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/231171_10150585619925324_535230323_18094039_4994255_n.jpg
 
ย่ำเวียดนาม
ตามหาคนไทยในมายโจ้ว
(ฮานอย-มายโจ้ว-ดาลัต-โฮจิมินห์)

ตื่นเช้ามืดหกโมงออกไปเดินเล่นแถวตลาดใกล้โรงแรม เดินฝ่าเด็กโรงแรมที่ไม่ยอมตื่น จะเหยียบหัวแล้วยังไม่ตื่น ขากลับมามันก็ยังไม่ตื่น
 
ปลุกเพื่อนร่วมเดินทางให้อาบน้ำอาบท่า ออกไปหาข้าวหาปลากินกันเอง
 
http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/228734_10150585576980324_535230323_18093480_6856896_n.jpg
 
เพราะเจ็ดโมงครึ่งพนักงานก็ยังไม่ตื่นกัน กลับมาโรงแรมเพื่อถ่ายทุกข์ รอรถมารับแปดโมงครึ่ง

เป้าหมายของการเดินทางคือ มายโจ้ว ในจังหวัดหัวบินห์ เลยฮานอยขึ้นไป

เราจะไปเทรกกิ้งแบบปานกลางและโฮมสเตย์กับฃาวบ้านไทยขาวในมายโจ้ว

ทริปนี้จองซื้อทัวร์แบบส่วนตัว แต่ทางทัวร์ถามมาทางเน็ตว่ามีฝรั่งคนหนึ่งจะขอไปด้วยได้ไหม

คำตอบคือไม่มีปัญหา

อาจจะเป็นทัวร์ที่ลำบากลำบนนิดหน่อยแต่คุ้มค่า

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/224340_10150585585860324_535230323_18093643_1412669_n.jpg

เดิมทีแผนแรกว่าจะไปซาปา แต่มันติดที่เป็นวันหยุดไม่สามารถจองตั๋วรถไฟจากฮานอยไปลาวไกได้ ก็เลยค้นหาเส้นทางเดินทางอื่นๆ เพราะตั้งใจว่าไปซาปาเที่ยวนี้จะไปโฮมสเตย์กับไทยขาวเหมือนกัน ที่ซาปาพอมีหมู่บ้านไทยขาว แต่เทียบกับมายโจ้วแล้ว ซาปาถือเป็นเด็กๆ

ได้โปรแกรมมายโจ้วมาด้วยเหตุฉะนี้ละครับ

รถมารับพร้อมไกด์กับเพื่อนฝรั่ง ใช้เวลาบนรถตู้กว่าสามชั่วโมง มีแวะพักระหว่างสองตุด จุดแรกเป็นร้านขายของขายเครื่องดื่มที่ไม่มีปะไรพิเศษ แวะฉี่กันน่ะ ส่วนจุดที่สองเป็นริมเขาที่ชาวบ้านไทยขาวมาขายของกัน

ดูเหมือนจะมีม้งปนๆ อยู่ ภาษาไทยที่พอได้ยินแถวนี้คือ ลำๆ  เขาร้องขายข้าวหลามน่ะครับ

จากจุดนี้ที่เกิดอุบัติเหตุส่วนตัวของลูกสาวนิดหน่อย ก็ไปต่อจนถึงหมู่บ้านพมคุง เป็นหมู่บ้านดักแขกโฮมสเตย์กับไทยขาว

เดินดูรอบๆ ทั้งหมู่บ้านทำโฮมสเตย์กันหมด รับไกด์ท้องถิ่นชาวไทยขาวอีกคน แต่เธอไม่ค่อยพูดไทย

http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/222598_10150585589200324_535230323_18093683_8363436_n.jpg

กินข้าวกลางวันกันที่นี่ เริ่มพูดคำไทยกับพวกเขาเพิ่มขึ้น เช่น กินเข่า กินน้ำ สั่งน้ำ 1 ขวด บอกน้ำ 1  ตอนคิดตังค์ค่าน้ำยังใช้ตัวเลขแบบไทยกัน สิบพัน อะไรทำนองนี้

หลังจากกินเสร็จ เดินย่อยอาหาร ก็เริ่มเทรกกิ้งไปหมู่บ้านแรก ชื่อหมู่บ้านโซ่

เดินกันราว 14 กิโล เหน็ดเหนื่อยไปเลยทีเดียว ขึ้นเขา ลงห้วย บุกป่า ลุยทุ่ง

ต้องเดินช้าเพราะฟ้าปวดท้องเมนส์ …กรำจริงๆ  ไกด์ก็จ้ำเอาๆ ตามฝรั่งที่อายุหกสิบกว่าแล้วยังเดินเร็วฉิบ

ต้องให้เพื่อนจ้ำไปเรียกกลับมาขอยาพารามากินแก้ปวดท้อง

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/222810_10150585630915324_535230323_18094224_4204804_n.jpg

กว่าจะถึงปลายทางเล่นเอาสะบักสะบอม แล้วก็เป็นโฮมสเตย์ที่ดิบจริงๆ ห้องน้ำไม่มีประตู ยังดีว่าห้องส้วมมีประตู แต่ก็ไม่มีกลอน บ้านนี้ที่ไปนอนก็ไทยขาวเหมือนกัน

เขาทำกับข้าวมาให้กิน
 
http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/230368_10150585578695324_535230323_18093511_2638440_n.jpg
 
กางมุ้งให้นอน ตอนค่ำมีบุรุษลึกลับมายืนเป่าขลุ่ยข้างรั้วอีก

อากาศกลางคืนพอใช้ได้ หายใจโล่ง แต่เหนอะนิดหน่อยตอนหัวค่ำ

http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/228434_10150585581700324_535230323_18093574_814793_n.jpg

บ้านนี้แม้จะเป็นไทยขาว แต่เขาไม่พูดภาษาอะไรกับเราเลยสักคำ 555

ตอนเช้ากินข้าวกันอีกมื้อ จำไม่ได้ว่ากินอะไรเข้าไปเหมือนกัน แล้วออกเทรกกิ้งต่อเพื่อไปหมู่บ้านแวน ห่างไปเกือบ 20 กิโล

เหนื่อยครับ เพราะลูกทัวร์ปวดขา เนื่องจากเข่ามีปัญหาเพราะขาไม่เข้ารูป น้ำหนักจึงถ่ายลงเข่า เวลาเดินนานๆ แล้วจะปวด ก็ประคองตุปัดตุเป๋กันไป

ระหว่างเดินตอนไหนไม่รู้ ไกด์ท้องถิ่นที่ไม่ช่างพูดเจอทางแยกแล้วพูดขึ้นมาว่า “ไปตางนี้”  ได้คำไทยมาอีกคำที่ใช้เหมือนกัน

เดินมาครึ่งวันกินข้าวที่ไกด์เตรียมมา แล้วเดินต่อ ไปเจอยายเจ้าของบ้านที่จะไปนอนพักด้วย

ซ้อมภาษาไทยกันได้มาอีกหลายคำ จากนั้นออกเดิน

ยายแกพาเดินทางลัดตามที่ไกด์อยากเลี่ยงทางถนนคอนกรีต แกพาเราไปหลงป่า เสียเวลาไปหลายนาที กว่าจะมาเจอกันแล้วเริ่มเดินใหม่

http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/222657_10150585629095324_535230323_18094160_1318684_n.jpg

รวบรัดว่าถึงหมู่บ้านแวนแล้ว พักผ่อน เดินสำรวจหมู่บ้าน ใหญ่แฮะ ไม่เล็กเหมือนหมู่บ้านโซ่ ตกเย็นก็บุกครัวไปดูเขาทำกับข้าว ฝรั่งที่ติดไปด้วยช่างซักช่างถาม แถมยังไปนั่งห่อหมูสับห่อใบชะพลูกับเขาด้วย

มีอาหารจานหนึ่งเป็นหมูทอดที่ถ้าธรรมดาบ้านก็จะเห็นว่าเขาโรยใบมะกรูดซอย ฝรั่งบอกว่าไอ้นี่เลมอน กลาส

แม่บ้านไทยขาวที่นั่นแทรกขึ้นมาว่า “มะนาว”

เอาสิ แต่เท่าที่เดินสำรวจรอบๆ บ้าน และรอบๆ หมู่บ้านก็เห็นต้นมะนาวไม่เห็นมะกรูด
 
http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/221868_10150585628230324_535230323_18094148_1043926_n.jpg

ไม่ว่ามันจะคืออะไร เราได้รู้ว่าคำว่ามะนาวเป็นคำเดียวกันอีก

ในครัวซักซ้อมภาษาไทยกันอีกหลายอย่าง หมู งัว ควาย เป็ด ไก่ ไข่ …. หลังจากกับข้าวเสร็จก็ลำเลียงสู่โต๊ะใหญ๋ที่กินรวมกันสิบกว่าคน มีฝรั่งเศสกับเมียและเพื่อนเวียดนามมาร่วมมมื้อใหญ่กันอีก

ก่อนกินข้าวก็มีชนน้ำขาวกัน ก็เหล้าอย่างเดียวกับที่บ้านเราทำกันนั่นแหละ

ระหว่างกินก็สังสรรค์เฮฮากัน คุยโน่นถามนี่ คนที่อยู่ข้างๆ ชี้ไปที่แกงจืดฟัก แล้วบอกว่า “มะฟัก”

และอยู่ๆ ก็โดนถามว่า “ทำไมไม่เอาเมียมาด้วย”

http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/224208_10150585628525324_535230323_18094153_637085_n.jpg

ที่จริงฟังเองไม่ออก อาศัยหนูปอเพื่อนร่วมเดินทางที่อู้คำเมืองได้แปลให้ พอเข้าใจคำถามก็พยายามตอบไปทำให้ได้คำไทยๆ มาอีกคำ “มักเที่ยวง่าย” แปลว่าชอบอะไรที่สะดวกไม่ชอบลำบาก ปอพูดคำเหนือหลายคำที่เขาเข้าใจได้ทันที เช่น จั๊ดลำ หมายถึงอร่อยมาก กั๊ดต๊อง คือ อิ่ม

กินข้าวเข้านอน ตื่นเช้าต้องเดินต่ออีก ก็ร่ำลากัน ไปก่อนเน้อ มาย่ามกันเน้อ ….. เออวะ ภาษาไทยเดียวกันอีกแล้ว

ช่วงนี้เดินไม่ลำบาก เพราะเรามาเดินบนถนนธรรมดา ปล่อยไกด์กับฝรั่งไปลุยเทรกกิ้งลำบากของเขา

เพราะลูกสาวเราขามันไม่ไหวแล้ว

ระหว่างทางฝนตก แวะบ้านไทยขาวข้างถนนเพื่อหลบฝน ไกด์ท้องถิ่นที่ไปด้วยเจรจาว่าความแล้วบอกให้รู้ว่าพวกเราเป็นคนไทยจากประเทศไทย ก็ได้คุยกันไปหลายประโยค
 
http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/223513_10150585622935324_535230323_18094071_6474634_n.jpg

ใต้ถุนบ้านที่หลบฝนมีเครื่องในสดใส่ถุงแขวนอยู่ เดินวนดูหลายรอบ เสียงผู้หญิงสาวคนหนึ่งที่นั่งปักผ้าอยู่ใต้ถุนร้องบอกว่า “ไส้งัวไส้ควาย” …ป๊าดโธ่

มีผู้ชายคนหนึ่งลงมาจากบนบ้าน ถามว่าใครนะที่พูดว่าจั๊ดล้ำๆ พอชี้ไปที่ปอ เขาก็มองๆ จากนั้นก็เริ่มคุยๆ จับความได้แต่ว่าเคยมีคนไทยคณะหนึ่งมาที่หมู่บ้านนี้ นอกนั้นข้าพเจ้าก็ฟังไม่รู้เรื่องเหมือนกัน

หลังจากฝนซาได้เวลาเดินต่อ “มาย่ามกันอีกเน้อ” ประโยคเด็ดมีจับไม้จับมือด้วย ที่จริงเราเหมือนได้ยินคำว่า “มื้ออื่น” แต่ไม่ค่อยแน่ใจนัก ทำนองว่า

“มื้ออื่นมาย่ามกันเน้อ”
 
http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/226609_10150585621235324_535230323_18094044_2543765_n.jpg
 
ลากันแล้วเดินต่อมาจนถึงถนนใหญ่รอรถตู้มารับ เดินเข้าร้านตรงแยก ไกด์บอกกับเจ้าของร้านว่า….เราฟังไม่ออก ไม่ได้ตั้งใจฟังเพราะเหนื่อยพอสมควร

แต่ปอฟังทันและฟังออก บอกว่าได้ยินไกด์บอกเจ้าของร้านว่าเป็นคนไทยไทยเหมือนกัน พูดภาษาเดียวกับเรา…

รถตู้มารับพากลับไปที่จุดแรกตอนเราเข้ามาถึงมายโจ้ว กินข้าวกลางวันกันแล้วออกเดินทางกลับฮานอย ตกเย็นถึงฮานอย ร้าวไปทั้งตัว แต่ร้าวอร่อยดี

มันเป็นการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมบวกสัมบุกสัมบันเล็กน้อย…..จะไม่ลืมไปจนวันตายเลยทีเดียว

http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/230405_10150585578075324_535230323_18093503_8238919_n.jpg

Comment

Comment:

Tweet


Hot!
#5 by ปาม มี่ ♫ At 2011-05-13 18:02,
น่าไปเยือนมากค่ะ
ถ่ายภาพได้บรรยากาศทุกรูปเลยค่ะ
อาหารแต่ละมื้อทานหมดมั้ยเนี่ยะ เยอะเน๊อะ~sad smile

big smile big smile big smile
#4 by PeSaZz~* At 2011-05-12 21:05,
ของกินน่าทานตมากๆเลยค่ะ♥

Hot! Hot!
#3 by HineyHelsinki At 2011-05-12 20:01,
PoY : ที่จริงสามวันสองคืนไม่นับช่วงนั่งรถไปกลับ ก็เดินเพื่อำไปหมู่บ้านลุยป่าลุยทุ่งข้ามเขาข้ามห้วยเป็นส่วนใหญ่ละครับ แต่มันขี้เกียจบรรยาย เดินขาลากกันจริงๆ
#2 by cyborg9 At 2011-05-12 19:49,
ตอนท้ายๆ ที่ไปเที่ยวตามหมู่บ้าน ดูเหมือนออกค่ายเลยค่ะ cry

ชอบทุกภาพ ประกอบ สวยเหมือนโปสการ์ดเลย
#1 by PoY At 2011-05-12 19:41,